مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٠ - خداشناسی، مبنای انسانیت

راستی همینطور است. احیاناً دیده میشود که افرادی را به نام حمایت از نژاد و قومیت و یا حمایت از یک مسلک و عقیده اجتماعی تحت تأثیر پارهای از تلقینات و القائات قرار میدهند و موقتاً آن بدبختها و بیچارهها احساسات کاذبی پیدا میکنند و ممکن است گاهی جان خود را نیز در این راهها از کف بدهند، اما همین افراد همینکه اندک فرصتی پیدا میکنند و با خود میاندیشند نمیتوانند منطقی برای عمل خود بیابند؛ با اندک تأمل و با یک تذکر کوچک از ناحیه شخص دیگر مانند ابری که به سرعت خود را وا میگذارد از صفحه روحش محو و نابود میگردد.

آری، خداشناسی یگانه منطق صحیح و درست و مستحکم انسانیت است، پایه اصلی تقوا و پاکدامنی و راستی و درستی و شجاعت و شهامت و فداکاری است، مبنای انسانیت و منشأ امتیاز واقعی انسان از حیوان است. تنها خداشناسی است که میتواند جانشین منطق منفعت پرستی و خودپرستی گردد. این است که قرآن کریم میفرماید:

خداوند مددکار کسانی است که به او ایمان آوردهاند و آنها را از ظلمتها و تاریکیها به فضای روشن و نورانی میبرد، و اما آن کسانی که به این حقیقت ایمان نیاوردهاند، یار و کمک آنها طاغوت است، هر لحظه آنها را از فضای روشن به سوی تاریکیها میکشاند [١]