مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٣ - ارزش سرمایه عمر

در قرآن کریم حال مردمان تفریطکار و عمر ضایع کن را بعد از مرگ چنین بیان میکند که آنها با التماس میگویند: خدایا ما را برگردان به دنیا تا با عمل صالح، گذشته از دست رفته را جبران کنیم. جواب میرسد: دیگر این راه برگشت ندارد [١] در احوال یکی از مردان خدا مینویسند که در خانه خود قبر خود را کنده بود و گاهی میرفت و در آنجا میخوابید و بعد به خود چنین تلقین میکرد که فرض میکنم من مردهام و التماس میکنم که مرا برگردانید به دنیا تا گذشته از دست رفته را جبران کنم و از گناهان توبه کنم، عمل صالح بجا بیاورم، و فرض میکنم استثنائاً این تقاضا و خواهش تنها در مورد من پذیرفته شده و اجازه داده شده به دنیا برگردم و عمل صالح انجام دهم. به این ترتیب آن مرد خداشناس به خود تلقین و موعظه میکرد.

آدمی نباید اینقدر در غفلت بسر ببرد که احتیاج به چنین عملیات وحشتآور برای تذکر و بیداری خویش داشته باشد، باید بیدارتر و هشیارتر از اینها باشد؛ باید از اطوار زندگی خود یعنی از اینکه میبیند روزگار بدون یک لحظه سکون و آرامش، او را مرحله به مرحله حرکت داده، از کودکی به جوانی و از جوانی به پیری آورده پند بگیرد؛ باید به این حقیقت پی ببرد که جهان دستگاه مساعدی است برای کشت و زرع، و زارعْ آن میدرود عاقبت کار که کشت: