مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٧ - دنیا، مزرعه آخرت

قرآن نازل شد که خلاصهاش این است: زهی تصور باطل، زهی خیال محال! فرمود:

نه آنطور است که عدهای از شما مسلمانان کوتاه فکر و ناآشنا به حقایق اسلامی پنداشتهاید و نه آن طوری که آن دسته دیگر پنداشتهاند. هرکسی تخم بد بکارد و بذر بد بیفشاند به سزای عمل خودش، یعنی به ثمره تخمی که کاشته لامحاله خواهد رسید. قانون الهی تغییرپذیر نیست. پیغمبران آمدهاند که به بشر راه خوب عمل کردن و خوب بذر افشاندن در مزرعه جهان را بیاموزند؛ آمدهاند که به مردم جهان بیاموزند: الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمین ستایش مخصوص ذات اقدس الهی است که مربی و پرورش دهنده همه عوالم هستی است که هر ماده مستعدی را به کمال لایق خودش میرساند، دانه گندم را به صورت ساقه و خوشه گندم و دانه جو را به صورت محصول جو پرورش میدهد، از هسته خرما درخت خرما و از هسته زردآلو درخت زردآلو به وجود میآورد. مقام ربوبیت الهی اقتضا میکند که همه موجودات را پرورش دهد و تکمیل کند. این بشر است که باید از نظر شخص خودش و سعادت خودش، به خود بپردازد. این بشر است که باید بداند هر عملی که میکند بذری است که در باغ وجود میکارد و ثمره شیرین یا تلخش به او میرسد، کسی نمیتواند از ثمره کشت دیگری استفاده کند، و همچنین کسی نمیتواند که بد بکارد و خوب بدرَود.

رسول اکرم به یگانه دختر عزیزش صدّیقه کبری (سلام اللَّه علیها)- که فوق العاده او را دوست میداشت و او را پاره جگر خود مینامید- فرمود: دختر عزیزم! خودت برای خودت عمل کن، خودت در بوستان زندگی و سعادت خودت بذرهای نیک بیفشان که من نمیتوانم تو را بینیاز کنم و تو نمیتوانی ثمره عمل مرا بچینی.