مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٥٣ - تربیت علی علیه السلام - مقام نهج البلاغه

میگویی علی را از همه بیشتر دوست میداشت؟! گفت: پیغمبر به اندازهای که علی را دوست میداشت هیچ کدام از فرزندان خود را دوست نمیداشت.

آن عنایت مخصوص پیغمبر به علی از زمان کودکی، میرساند که علت اصلی این تکفّل و تحت نظر گرفتن نشأت و تربیت آن حضرت مناسبات معنوی بوده، او را تربیت میکرد که در آینده همان سمتی را برای او داشته باشد که هارون برای موسی داشت یعنی معین و معاون و کمک و وزیر او بوده باشد. خود علی علیه السلام درباره رسول اکرم و تربیت خودش در زیر دست پیغمبر میفرماید:

وَ لَقَدْ قَرَنَ اللَّهُ بِهِ مِنْ لَدُنْ انْ کانَ فَطیماً اعْظَمَ مَلَک مِنْ مَلائِکتِهِ یسْلُک بِهِ طَریقَ الْمَکارِمِ وَ مَحاسِنَ اخْلاقِ الْعالَمِ لَیلَهُ وَ نَهارَهُ وَ لَقَدْ کنْتُ اتَّبِعُهُ اتِّباعَ الْفَصیلِ ا ثَرَ امِّهِ یرْفَعُ لی فی کلِّ یوْمٍ مِنْ اخْلاقِهِ عَلَماً وَ یأْمُرُنی بِالْاقْتِداءِ بِهِ [١].

خداوند متعال موجودی غیبی و فرشتهای بزرگ همراه پیغمبرش کرد که او را به فضایل و معالی و مکارم، شب و روز رهبری و تأیید میکرد و من مانند بچه که دنبال مادر میرود، همیشه او را دنبال میکردم، هرچه از آن دست از تأیید الهی میگرفت از دست دیگر به من بهره میرساند و امر میکرد در عمل به او اقتدا کنم.

این بود نشأت و تربیت و تعلیم علی علیه السلام که برایش شبیه و نظیری نمیتوان تصور کرد. او و پیغمبر مانند دو درختی بودند که از یک ریشه آب بخورند. تا این اندازه توافق روحی و تشابه اخلاقی داشتند. خودش میفرماید:

وَ ا نَا مِنْ رَسولِ اللَّهِ کالصِّنْوِ مِنَ الصِّنْوِ وَ الذِّراعِ مِنَ الْعَضُدِ [٢].

من و پیغمبر مانند دو درخت توأم بودیم که یک ریشه داشته باشد، و من برای او مانند ذراع برای بازو بودم.