مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧٥ - موجبات کاهش تأثیر تعلیمات دین

یعنی یک حجابی هم به ضخامت دیوار چین بین ما و بین رسول اکرم واقع میشود، هرگز تعلیمات عملی او سرمشق زندگی واقع نمیشود و هرگز در اطراف آن فکر نمیکنیم تا بهرهمند شویم، زیرا او در روی این زمین زندگی نمیکرده است و از نظام ما و مدار ما خارج بوده است، و حال آنکه او از بشریت به پیغمبری رسید و به همین دلیل که با جنبه بشری و ناسوتی واجد جنبههای بسیار ارجمند عِلوی و ملکوتی بود از فرشتگان گوی سبقت برد؛ چون بشر است میتواند معلم و هادی و راهنمای بشر باشد. قرآن میفرماید: اگر فرضاً فرشتهای را مأمور رسالت میکردیم باز میبایست در صورت بشر و کسوت بشر درآید تا مردم او را مقیاس خود قرار دهند و کار خود را از او قیاس بگیرند [١]. اما ما به موجب همان میل به از دور دیدن، با یک جمله «کار پاکان را قیاس از خود مگیر» فاصلهای عظیم بین خود و مشعل هدایت انبیا و اولیا قرار میدهیم. گوینده آن شعر که میگوید: «کار پاکان را قیاس از خود مگیر» مقصود دیگری دارد که درست است؛ او میگوید خودت را مقیاس پاکان قرار نده و خیال نکن که حالات تو همه نمونهای است از همه افراد، پس به دلیل آنکه در تو نواقص و معایبی هست در همه افراد بشر هست، خیال نکن همه مانند تو خودخواه و خودپرست هستند، حاکم مطلق بر وجود آنها هم طمع و شهوت و هواست، احتمال بده کسانی باشند از بشر در حدی عالیتر و مقامی ارجمندتر، دارای روح و فکری بلندتر و عواطف و احساساتی راقیتر و لطیفتر، آنها از آنچه تو گرفتار آنها هستی آزادند. این بیت را مثنوی در داستان «بقال و طوطی» آورده که بقالی طوطیای داشت که با سخن آن طوطی مأنوس بود، در نبودن او آن طوطی نگهبان دکانش بود: