فلسفۀ تاریخ ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤١ - تکامل ابزار تولید معلول تکامل انسان است نه برعکس

انسان است. حال، اینها میخواهند تکامل را با ابزار تولید توجیه کنند. عباراتی که خوانده شد عبارات جامعی است از نظر اینکه یک نوع درماندگیها را نشان میدهد. میگوید:

برای ادامه حیات، بشر باید ارگانیزم خود را حفظ نماید.

مقصود همان اندام خودش است، چون اندام از نظر اینها جز یک ماشین چیز دیگری نیست.

و مواد مورد احتیاج را از خارج یعنی از محیط طبیعی به دست آورد.

مثل هر حیوان دیگری که حب ادامه حیات در او هست، ناچار مواد مورد احتیاجش را میخواهد از محیط خارج به دست آورد. (تا اینجا مسئله روشن است. ولی تا اینجا حیوانات هم مثل بشر هستند، اما آنها تکامل پیدا نمیکنند.)

برای این امر، بشر یک رشته عملیات توسط ابزارهای خود بر روی طبیعت انجام میدهد.

البته ابزارهای اوّلی همان ابزارهای دست نخورده طبیعت است، مثل سنگ، چوب و چماق. آنوقت خود این اولِ حرف است که چطور انسان وارد مرحله استفاده از ابزارهای طبیعت میشود، میفهمد که این سنگ را بردارد و با آن صید کند، در صورتی که حیوانهای دیگر- به استثنای میمون- این طور نیستند.

و با عمل بر روی طبیعت، طبیعت نیز تغییر میکند.

حیوان هم وقتی روی طبیعت عمل میکند طبیعت تغییر میکند. حیوان طبیعت را تغییر میدهد حاجتش را رفع میکند، انسان هم طبیعت را تغییر میدهد حاجتش را رفع میکند. ولی حیوان بار دیگر میآید مشابه اول عمل میکند، اما انسان نه. این دیگر چرا؟ اینجا