تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١٦ - شرح آيات

همچون مرواريد پوشيده.» برخورد روح دو جفت از راه چشم صورت مى‌گيرد، و لذا عاليترين زيبايى زيبايى چشم است، مخصوصا اگر چشم حوراء باشد: با سياهى شديد و سفيدى شفاف و فراخى آن كه با شكوه و جذاب مى‌شود، و اما ديگر اندامهاى آن زنان درخشنده و سفيد است، و اگر مرواريد را در آن هنگام كه از ميان صدف بيرون مى‌آورند ديده باشى كه چگونه از سفيدى مى‌درخشند، سفيدى و درخشندگى آنان دست به همين گونه است.

[٢٤] اين همه نعمتهاى فراوان به فضل خدا در دسترس آنان قرار مى‌گيرد تا پاداش اعمال ايشان باشد و هر چه بيشتر از آنها لذت ببرند و اهميت آنها را احساس كنند. هيچ كس به نعمتى كه بدون تلاش به دست آمده باشد نمى‌بالد، و همچون كسى به آن نگاه نمى‌كند كه از سعى خود آن نعمت را به دست آورده و مى‌داند كه راهى كه براى به دست آوردن آن برگزيده راهى درست و حكيمانه است.

جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ‌ «به پاداش كارهايى كه كرده بودند.» از ابن عباس در تفسير اين آيه روايت شده است كه گفت: «هر چه بندگان خدا در بهشت به آن مايل باشند در بهشت وجود دارد، و گفت كه خدا حور العين را چنان آفريد كه: از انگشتان پايش تا زانوانش از زعفران است، و از زانوها تا پستانها از مشك اذفر، و از پستانها تا گردن از عنبر اشهب، و از گردن تا سر از كافور سفيد، بر او هفتاد هزار حلّه است همچون شقايق/ ٣٩٩ نعمانى، چون رو به تو آيد از چهره‌اش نور درخشانى ساطع مى‌شود، به همان گونه كه خورشيد براى اهل دنيا تلألؤ مى‌كند، و چون پشت كند، جگر او از نازكى لباس و پوست او ديده مى‌شود، بر سر او هفتاد هزار گيس از مشك اذفر، و همراه هر يك از آنان كنيزكى است كه پايين پوشش آنان را در دست دارد و ندا مى‌كند كه: اين است پاداش اولياء خدا به جزاى كارهايى كه كرده بوده‌اند». [٢٧]