اندازه بر من برترى داشت؟ پس به او گفته مى‌شود كه: او عملا بر تو برترى داشت و سپس در قلب خود رضايت ايجاد مى‌كرد تا راضى شود. [١٣٤] و شايد بزرگترين مقياس تفاضل و برترى بخشيدن و چشم پوشيدن در راه خدا باشد، و گروهى از مؤمنان بوده‌اند كه جانهاى خود را نذر راه خدا مى‌كردند، و بر ديگران برترى داشتند، و آنان خواه از ربّانيان يا علماى دينى يا مجاهدان بوده باشند، بر همه مؤمنان در خيرات پيشى دارند، چه ملتزم به واجبات بودند و از محرمات اجتناب مى‌كردند و به انجام حسنات و كارهاى نيك مى‌پرداختند، و خود را به كلى وقف خدا نكرده بودند، بلكه زندگى عادى خويش را بدان‌گونه كه خدا مقرر داشته است مى‌گذراندند، و آنان بازنشستگان از جنگى بودند كه خدا وعده نيكى به ايشان داده بود، ولى مجاهدان را با دادن پاداشى بزرگ به ايشان بر ايشان فضيلت بخشيد.

قاعدون و بازنشستگان از مؤمنان همچون كارگران و كشاورزان و پيشه‌وران و بازرگانان و كارمندان و ديگر فرزندان امتند، در صورتى كه مجاهدان متصدى قضايا و امور مردم‌اند، همچون علماى عمل كننده و مجاهدان در راه خدا كه در راه مصالح امت و ملت بى‌خوابى شب را تحمل مى‌كنند و به دفاع از آنان مى‌پردازند، و راهنماى آنان به سمت خير و حقند، و در اين راه با دشواريها دست و پنجه نرم مى‌كنند، و اين گونه كسان در سراها و درجات بلند بهشت مستقر مى‌شوند، و كسانى كه پايينتر از ايشانند، چون به آنان مى‌نگرند مى‌گويند:/ ٣٦٠ «پروردگارا! اينان برادران ما و در دنيا با ما بودند، به چه چيز آنان را بر ما برترى بخشيدى؟! پس به ايشان گفته مى‌شود: هيهات هيهات! آنان در آن هنگام كه شما سير بوديد رنج گرسنگى را تحمل مى‌كردند، و در آن زمان كه شما سيراب بوديد آنان با تشنگى مى‌ساختند، و چون شما به خواب مى‌رفتيد آنان بر سر پا باقى مى‌ماندند، و هنگامى كه شما براى حفظ خويشتن خود را پنهان مى‌كرديد، آنان آشكارا ديده مى‌شدند»، [١٣٥]

[١٣٤] - بحار الأنوار، ج ٧٧، ص ٧٨.

[١٣٥] - همان كتاب، ص ٧٧.