تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ٤٥٧ - منابع ابن شهرآشوب در«مناقب آل أبى طالب»

مورد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ٢ ص ٢١٨.

٨. الأمالى‌، نوشته ابو المفضّل‌[١] محمّد بن عبد اللَّه شيبانى (م ٣٨٧ ق).

مورد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ٢ ص ٢٨٩.

اين كتاب، يكى از منابع اصلى شيخ طوسى در تأليف‌ الأمالى‌ بوده است.[٢] ٩. رامش‌افزاى آل محمّد، تأليف محمّد بن حسين محتسب.

موارد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ٢ ص ٣٣٠،[٣] ج ٣ ص ١٨٠، ج ٤ ص ٢٥٠ و ٢٦٩.

١٠. الفُتيا، نوشته جاحظ.

مورد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ٢ ص ٤٠٢.

اين كتاب، تأليف متكلّم مشهور معتزلى، ابوعثمان عمرو بن بحر (م ٢٥٥ ق) است. اين كتاب، به دليل نقل بخش اعظم كتاب‌ النكت‌ نظّام- كه حاوى انتقاداتى از صحابه بوده- مورد توجّه عالمان امامى بوده است. بخش اعظمى از اين كتاب را شيخ مفيد نقل كرده است.

١١. صحيفة الرضا، نگاشته عبد اللَّه بن احمد بن عامر طائى.

مورد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ٣ ص ٦٥.

مجموعه‌اى كهن است كه در آن، مؤلّف، از طريق پدرش رواياتى را از امام رضا عليه السلام گردآورى كرده است. اين كتاب، متن بسيار متداولى بوده است.[٤]

[١]. در متن، به اشتباه،« أبى الفضل» تصحيح شده است.

[٢]. براى اطّلاع از چگونگى استفاده ابن طاووس از اين كتاب، ر. ك: كتاب‌خانه ابن طاووس، ص ١٨٤ و ١٨٥.

[٣]. در متن، اين مورد به اشتباه،« رامش‌اقرايى» تصحيح شده است؛ ولى در موارد ديگر، نام، درست آمده است.

[٤]. شيخ صدوق، بخش اعظم اين كتاب را به طريق شيوخ خود به مؤلّف، در آثار مختلف خود تخريج كرده است. در اين باره در مقاله« صحيفة الرضا به روايت شيخ صدوق و ابو عبد الرحمان سلمى»( كتاب ماه دين، شماره ٧٠- ٧١، مرداد و شهريور ١٣٨٢، ص ٦١- ٦٥) به تفصيل سخن گفته‌ام. همچنين، براى دستيابى به گزارشى از كتاب صحيفة الرضا و روايت آن، ر. ك: شيخ آقا بزرگ تهرانى، الذريعة إلى تصانيف الشيعة، ج ١٥ ص ١٧ و ١٨؛ لوامع الأنوار فى جوامع العلوم و الآثار و تراجم اولى العلم و الأنظار( صعده، ١٤١٤ ق)، ج ١ ص ٤٧٦- ٤٨٢.