تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ١١١ - ٤٠ ابوعلى كوفى(م ٣٤٦ ق)

گزارش برخى مصادر، وى معاصر شيخ صدوق (م ٣٨١ ق) و راوى ابن همام (م ٣٣٣ ق) بوده است. قرينه بر اين مطلب، يكى روايت نخست كتاب‌ التمحيص‌ است كه ابن شعبه خود، از ابن همام نقل كرده است‌[١]- اگرچه در نسخه چاپى آن، در ابتداى حديثِ ياد شده، عبارت «حدّثنا أبو على بن همام» بدون ذكر ابن شعبه، ديده مى‌شود[٢]- و ديگرى، اشاره به آن در رساله اخلاق‌ شيخ حسين بحرانى است.[٣]

تأليفات‌

به ابن شبعه، دو كتاب نسبت داده شده كه هر دو، چاپ شده‌اند: ١. التمحيص، ٢. تحف العقول.

٤٠. ابوعلى كوفى (م ٣٤٦ ق)

احمد بن محمّد بن عمّار، مكنّا به ابو على و معروف به ابو على كوفى؛ محدّث. پدر ابو على كوفى، از مشايخ حديث معروف او بود و محمّد بن داوود (م ٣٦٨ ق)،[٤] هارون بن موسى تلعكبرى،[٥] حسين بن عبيد اللَّه غضائرى‌[٦] و ابو حاتم هروى، از وى روايت كرده‌اند.[٧] گويا ابو حاتم هروى همان على بن حاتم قزوينى است كه شاهدى بر روايت او از ابو على كوفى ديده نمى‌شود.[٨] در مصادر، ابو حاتم هروى يا همان على بن حاتم قزوينى، از احمد بن على قائدى روايت كرده است.[٩] ابو على كوفى‌

[١]. التمحيص، ص ٣٠.

[٢]. التمحيص، همان جا.

[٣]. الذريعة، همان جا.

[٤]. رجال النجاشى، ص ٩٥؛ الفهرست، طوسى، ص ٧٥؛ معجم رجال الحديث، ج ٣، ص ٨٣.

[٥]. الفهرست، طوسى، همان جا.

[٦]. رجال النجاشى، همان جا.

[٧]. خلاصة الأقوال، ص ٦٥.

[٨]. نقد الرجال، ج ١، ص ١٦٦.

[٩]. رجال النجاشى، ص ٩٥؛ الفهرست، طوسى، ص ٣٠؛ رجال الطوسى، ص ٤١٦.