تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ٢٧٤ - ١٦ إثبات الوصية لعلى بن أبى طالب عليه السلام

برخى از سوابق و عملكرد امام على عليه السلام اشاره شده است. در ابتداى اين باب، از ابن عبّاس و نافع بن ازرق حكايت شده كه على عليه السلام در سابقه و عملكرد، بى‌نظير و بى‌بديل بوده است. پس از آن، موارد و مصاديق برجسته‌اى از عملكرد آن حضرت در وفادارى به اسلام و پيامبر صلى الله عليه و آله ذكر شده است. از ماجراى ليلة المبيت، و مبارزه در غزوه‌هاى احد و احزاب و خيبر، به عنوان نمونه‌هاى برجسته ياد شده و در توضيح هر يك، به سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله و امام صادق عليه السلام در عظمت شخصيت امام على عليه السلام نيز استناد شده است. كراجكى در پايان با اشاره به اين كه اماميه بر برترى امام على عليه السلام اجماع دارند، به شبهه‌هاى حشويه اهل سنّت، معتزله و گروه‌هاى بى‌نام و نشان از شيعه (اصاغر شيعه) پرداخته و به آنها پاسخ داده و در اين جهت، به قرآن، سنّت، عقل و تاريخ، استناد كرده و گاه به شيوه جدل، استدلال كرده است.[١]

١٦. إثبات الوصية لعلىّ بن أبى طالب عليه السلام‌

مؤلّف: ابو الحسن مسعودى‌

مترجم: محمّد جواد نجفى‌

ناشر: انتشارات اسلاميه، تهران ١٣٤٤ ش.

اين كتاب بارها چاپ شده است. از جمله، در سال ١٣٢٠ ق، در تهران كه در ٢٦٧ صفحه همراه با الغيبة ى نعمانى چاپ شد و در سال ١٣٦٧ ق، نيز در نجف اشرف در ٢٢٩ صفحه.[٢] از كتاب‌ إثبات الوصية، در بيشتر مصادر كتاب‌شناسى، نام برده شده است.[٣] بر پايه نسخه چاپى، مطالب كتاب در سه جزء، سامان يافته است:

[١]. همان، ص ٤٤- ٤٨.

[٢]. تراثنا، ش ١٨، ص ١٣٦.

[٣]. رجال النجاشى، ص ٢٥٤؛ خلاصة الأقوال، ص ١٨٦؛ رجال ابن داوود، ص ١٣٧؛ أمل الآمل، ج ٢، ص ١٨٠- ١٨١.