تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ٣٨٢ - ١ رسالة أبى غالب الزرارى

كراجكى در پاسخ به پرسش چهارم نيز باز به عرف اهل لغت استناد كرده است.

اهل لغت، وصف مولا را براى كسانى به كار مى‌برند كه مالك تدبير و تصرّف و امر و نهى در متعلّق اولويت باشند. مثلًا مى‌گويند: «سلطان در اجراى حدود، اولا از رعيت است» و «مولا نسبت به بنده‌اش، اولاست» و «زوج، اولا به زوجه خويش است».

رجال، تراجم و كتاب شناسى‌

١. رسالة أبى غالب الزرارى‌

مؤلّف: ابو غالب زرارى‌

تحقيق: سيّد محمّد رضا حسينى جلالى‌

ناشر: مركز البحوث و التحقيقات الإسلامية، قم، چاپ اوّل، ١٤١١ ق.

نُه نسخه خطّى از اين رساله، همراه با تكمله‌ ابن غضائرى وجود دارد كه همگى متعلّق به سده سيزدهم و چهاردهم‌اند. از جمله: نسخه كتاب‌خانه آستان قدس، نسخه مركز احياء ميراث اسلامى با تاريخ ١٣٤٨ ق، و نسخه كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى با تاريخ ١٣٥٩ ق‌[١]. اين كتاب بارها چاپ شده است. از جمله، در بغداد با تحقيق شيخ محمّد حسن آل ياسين (در سال ١٣٧٣ ق) و با شرح سيّد محمّد على ابطحى موحّد اصفهانى (در سال ١٣٩٩ ق).[٢] اين كتاب با عنوان‌ رسالة أبى غالب إلى ابن ابنه،[٣] رسالة أبى غالب،[٤]، رجال أبى غالب‌[٥] و الإجازة[٦]، معرّفى شده است. اين رساله افزون بر آن‌كه بيانگر گونه خاصّى از تأليف در سده چهارم است، در زمينه تاريخ، رجال و كتاب‌شناسى نيز ارزش فراوان دارد و

[١]. رسالة أبى غالب الزرارى، ص ٢٥، مقدّمه محقق؛ فهرس التراث، ج ١، ص ٤١٠؛ فهرستگان نسخه‌هاى خطى‌حديث و علوم حديث شيعه، ص ١٣٤- ١٣٥.

[٢]. مجله تراثنا، ج ٢٩، ص ١٣٤.

[٣]. رجال النجاشى، ص ٧٥؛ الفهرست، طوسى، ص ٧٧.

[٤]. الذريعة، ج ١١، ص ٧.

[٥]. همان، ج ١٠، ص ٩٣.

[٦]. همان، ج ١، ص ١٤٣.