تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ١٤٣ - ١٢ ابن عبدون(م ٤٢٣ ق)

٢٣. كتاب‌ حدائق الرياض‌، كه عنوان كامل آن، حدائق الرياض و زهرة المرتاض و نور المسترشد است و به قرينه موارد فراوانى كه در سده هفتم از آن نقل شده، در باره «استحباب روزه در مواقع مختلف، به عنوان شكر خدا» بوده است.[١] ابن طاووس متذكّر شده كه نسخه‌اى اصلى و كهن از آن را كه هنگام حيات مؤلّف نگاشته شده، در اختيار دارد.[٢] گويا اين كتاب، در راستاى موضوع كتاب‌ مسارّ الشيعة و بزرگ‌تر از آن بوده است.[٣] ٢٤. كتاب‌ آى القرآن المُنزَلة فى أمير المؤمنين عليه السلام‌، در سده هفتم موجود بود.[٤] ٢٥. كتاب‌ مولد النبى صلى الله عليه و آله و مواليد الأوصياء عليهم السلام‌، نيز در سده هفتم موجود بود.[٥] ج- آثار چاپى: ٢٦. الأمالى‌، ٢٧. الإرشاد، ٢٨. الإختصاص‌، ٢٩. مسارّ الشيعة، ٣٠. المزار، ٣١. الجمل‌، ٣٢. المسألة الكافية، ٣٣. المتعة، ٣٤. تصحيح الاعتقاد، ٣٥. رسالة حول خبر مارية، ٣٦. إيمان أبى طالب‌، ٣٧. أقسام المولى فى اللسان‌، ٣٩. رسالة فى معنى المولى‌؛ ٤٠. المقنعة.

١٢. ابن عبدون (م ٤٢٣ ق)

احمد بن عبد الواحد بن احمد، مكنّا به ابو عبد اللَّه، ملقّب به بزّاز و معروف به ابن عبدون و ابن حاشر؛ محدّث، اديب و مورّخ. وى در مصادر، با عنوان احمد بن عبد الواحد[٦] و ابن عبدون و ابن حاشر[٧] ياد شده است. ابن عبدون، شيخ حديث نجاشى (م ٤٥٠ ق)، شيخ طوسى (م ٤٦٠ ق) و ابن غضائرى (م ٤١٣ ق)[٨] و مهم‌ترين‌

[١]. الإقبال، ج ٢، ص ٢١، ص ٣٧٨، ص ٣٧٩؛ ج ٣، ص ٤٢، ص ٤٤.

[٢]. الإقبال، ج ٢، ص ٢١.

[٣]. كتاب‌خانه ابن طاووس، ص ٢٨٣.

[٤]. سعد السعود، ص ١١، ص ١١٦.

[٥]. فرج المهموم، ص ٢٢٤.

[٦]. رجال النجاشى، ص ١٢- ١٣، ص ١٨.

[٧]. رجال الطوسى، ص ٤١٣- ٤١٤؛ الفهرست، طوسى، ص ٦٧، ص ٣٥- ٣٦، ص ١٦٣.

[٨]. رجال النجاشى، ص ٨٧، ٢٥٩؛ رجال الطوسى، همان جا.