تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ٣٧٧ - ٧ أمالى المرتضى

مناظره، نقل مى‌كند. به موجب اين حديث، امام صادق عليه السلام به يونس خطاب مى‌كند كه دوست دارد او كه خوشْ‌سخن است، با فرد شامى مناظره كند. يونس اشاره مى‌كند كه شنيده است آن حضرت خود، از كلام (مناظره درباره خدا) نهى كرده است. پس از آن كه يونس شنيده خود را كامل ذكر مى‌كند، امام صادق عليه السلام در پاسخ او مى‌فرمايد: «إنما قلت ويل لهم إذا تركوا قولى و صاروا إلى خلافه». سپس امام عليه السلام حمران بن أعين و محمّد بن طيّار و هشام بن سالم و قيس ماصر را فرا مى‌خواند و آنان در حضور او، درباره خدا سخن مى‌گويند ....[١]

٧. أمالى المرتضى‌

مؤلّف: سيّدِ مرتضى علم الهدى‌

تصحيح و تعليق: محمّد ابوالفضل ابراهيم‌

ناشر: دار الفكر العربى، قاهره، ١٩٩٨ م (دو جلدى).

چند نسخه خطّى از اين كتاب موجود است كه همگى متعلّق به سده ششم‌اند و كهن‌ترينِ آنها در سال ٥٤٤ ق، استنساخ شده است.[٢] الأمالى‌ سيّد مرتضى بارها چاپ شده است؛ از جمله، با تصحيح و تعليق شيخ احمد بن امين شنقيطى در سال ١٣٢٥ ق، در سه مجلّد.

اين كتاب افزون بر عنوان‌ الأمالى‌، با عنوان‌ الغرر[٣] و الغرر و الدرر[٤] و الأمالى فى‌ التفسير[٥] نيز ذكر شده است. الأمالى‌، بر پايه مجالس املاى سيّد مرتضى با يك تكمله، سامان يافته است. تاريخ شروع مجالس، معلوم نيست؛ ولى پايان آن بر اساس گفتار

[١]. همان، ص ٦٨- ٧٣.

[٢]. الأمالى، سيّد مرتضى، ص ٢١- ٢٣، مقدّمه محقّق؛ فهرس التراث، ج ١، ص ٤٩٨.

[٣]. رجال النجاشى، ص ٢٧٠.

[٤]. الفهرست، طوسى، ص ١٦٤؛ معالم العلماء، ص ١٠٤؛ أمل الآمل، ج ٢، ص ١٨٢؛ بحار الأنوار، ج ١، ص ١١؛ وسائل الشيعة، ج ١٢، ص ١٠١.

[٥]. الذريعة، ج ٣، ص ٣١١.