تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ٣٨٩ - ٤ رجال النجاشى

الجرح و التعديل كما جاءت فى الكتاب، ٥. فهرس المصطلحات و الألفاظ الخاصّة، ٦. فهرس المواضع و البلدان، ٧. فهرس الكتب غير المصادر و المراجع، ٨. فهرس المصادر و المراجع، ٩. فهرس المحتوى.

٤. رجال النجاشى‌

مؤلّف: نجاشى‌

تحقيق و تصحيح: سيّد موسى شبيرى زنجانى.

ناشر: مؤسّسة النشر الاسلامى (انتشارات جامعه مدرسين)، چاپ پنجم، ١٤١٦ ق.

در تحقيق اين كتاب، از چهارده نسخه خطّى استفاده شده است‌[١] كه كهن‌ترين نسخه، متعلّق به سال ٩٨٢ ق، است.[٢] رجال‌ نجاشى در سال ١٣٩٧ ق، با تحقيق محمّد جواد غروى نائينى، و در سال ١٤٠٧ ق، با تحقيق سيّد موسى شبيرى زنجانى چاپ شده است.

عنوان اصلى كتاب نجاشى، دانسته نيست. در برخى مصادر، و نيز به موجب برخى نسخه‌هاى خطّى كتاب، نام آن‌ فهرست أسماء مصنّفى الشيعة ذكر شده است.[٣] گويا عنوان‌ الرجال‌، در سده هشتم و توسّط علّامه حلّى و ابن داوود، مطرح شده است.[٤] به هر روى، اين كتاب كه انتسابش به نجاشى، معروف و حتى متواتر است از مصادر كتاب‌هاى رجالى و حديثى است. نسخه چاپى آن شامل مقدّمه محقّق، مقدمه مؤلّف و اصل كتاب است. مقدّمه محقّق، به نسخه‌هاى خطّى و چاپى كتاب و نيز كارهايى كه در جهت تصحيح آن انجام شده، اشاره دارد. مقدمه كوتاه مؤلّف، درباره انگيزه تأليف و برخى از ويژگى‌هاى كتاب است. به موجب اين مقدمه، اتّهام مخالفان به شيعه كه‌

[١]. رجال النجاشى، ص ٢.

[٢]. الذريعة، ج ١، ص ١٥٤؛ رجال النجاشى، همان جا؛ فهرس التراث، ج ١، ص ٥٢١.

[٣]. فرج المهموم، ص ٩٧، ١٢١، ١٢٢، ١٣٠؛ فتح الأبواب، ص ١٩٠، ٢٤٣؛ الفوائد الرجالية، ج ٢، ص ٣٠- ٣١.

[٤]. خلاصة الأقوال، ص ٧٢؛ رجال، ابن داوود، ص ٢٥، مقدّمه محقّق.