تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ١١٥ - تأليفات

٤١. الآداب و مكارم الأخلاق‌. اين كتاب در فصل معرّفى كتاب‌ها، معرّفى خواهد شد.

ج- اثر چاپى: ٤٢. كتاب‌ البدع المحدثة.

٤٢. ابن اشعث كوفى (م ٣٣٠- ٣٥٦ ق)

محمّد بن محمّد بن اشعث، مكنا به ابو على و معروف به ابن اشعث كوفى؛ محدّث.

سال وفات ابن اشعث كوفى به اختلاف، ٣٣٠ ق،[١] و پس از ٣٥٠ ق،[٢] گزارش شده است. بر پايه گزارش اخير، وى در سال ٣٥٠ ق، در مصر، الجعفريات‌ را براى ابو احمد عبد اللَّه بن على، مشهور بن ابن عدى (م ٣٦٥ ق) روايت كرد.[٣] هارون بن موسى تلعكبرى در سال ٣١٣ با واسطه، از وى اجازه گرفت‌[٤] و ابن سقّا نيز در سال ٣١٤ كتاب‌ الجعفريات‌ را از او روايت كرد.[٥] ابن اشعث اهل كوفه بود؛ ولى در ديار مصر ساكن شد و تا پايان عمر، در آن جا ماند.[٦] وى قابل اعتماد در حديث بود.[٧] ابن اشعث به عنوان راوى كتاب‌ الجعفريات‌ از موسى بن اسماعيل، معروف است و به ندرت در ميان اسناد ديگر روايات، ديده مى‌شود.[٨]

تأليفات‌

در مصادر، دو كتاب به ابن اشعث نسبت داده شده است: ١. الحج‌، ٢. الجعفريات‌.

كتاب‌ الجعفريات‌ چاپ شده است.

[١]. هدية العارفين، ج ٢، ص ٣٦.

[٢]. كتاب‌خانه ابن طاووس، ص ٣١٩؛ تيسير المطالب، ص ٣٥٣، ٣٥٥؛ ميراث حديث شيعه، ج ١٠، ص ٤٩- ٥٠.

[٣]. تيسير المطالب، همان جا.

[٤]. رجال الطوسى، ص ٤٤٢، ٤٤٤.

[٥]. اشعثيات، ص ١؛ الذريعة، ج ١١، ص ٢٥٨.

[٦]. رجال النجاشى، ص ٣٧٩؛ رجال الطوسى، ص ٤٤٢.

[٧]. رجال النجاشى، همان جا؛ معالم العلماء، ص ٢٦٦.

[٨]. تهذيب الأحكام، ج ٣، ص ٦؛ معجم رجال الحديث، ج ١٨، ص ٢٠٠.