تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ١٣٠ - تأليفات

مى‌دانيم كه تا سال ٤٧٣ ق، زنده بوده‌[١] و در آن سال، نسخه‌اى عربى را به فارسى برگردانده است.[٢] جعفر دوريستى، محدّثى فرزانه، وارسته و چهره سرشناس شيعه بود[٣] كه به عدالت و امانتدارى شناخته مى‌شد.[٤] نظام الملك، حاكم رى، تحت تأثير فضل و بزرگى شيخ جعفر قرار گرفت و دو هفته‌اى يك بار، به دوريست مى‌رفت و از او حديث مى‌شنيد.[٥]

تأليفات‌

آثار ناياب جعفر دوريستى: ١. الكفاية (الكفاية فى العبادات‌)، ٢. الاعتقاد (الاعتقادات‌)، ٣. عملُ يومٍ و ليلة.[٦]

آثار نايابى كه در منابع بعدى، از آنها نقل شده است: ٤. الحُسنى‌، ٥. الردّ على الزيديه.

كتاب‌ الحُسنى‌ در سده هفتم موجود بوده و على بن طاووس (م ٦٦٢ ق) و عبد الكريم بن طاووس (م ٦٩٣ ق)، از آن نقل كرده‌اند. رواياتى على بن طاووس از آن نقل كرده، در باره فضيلت ماه رمضان و رجب است.[٧] اين روايات، اسناد كامل دارند و دوريستى بيشتر آنها را از طريق پدرش نقل كرده است.[٨] سيّد عبد الكريم بن طاووس متذكّر شده كه نسخه‌اى از آن را- كه در سال ٤٤٦ ق، بر محمّد بن احمد دوريستى خوانده شده-، در اختيار دارد و از آن، خبرى هم نقل كرده است.[٩] از اين كتاب با

[١]. الثاقب فى المناقب، ص ٢٣٩.

[٢]. همان جا.

[٣]. النقض، همان جا.

[٤]. رجال الطوسى، ص ٤١٩؛ فهرست منتجب الدين، همان جا؛ معالم العلماء، ص ٥٣؛ أمل الآمل، ج ٢، ص ٥٤.

[٥]. النقض، همان جا.

[٦]. منتجب الدين، همان جا؛ معالم العلماء، ص ٥٣؛ أمل الآمل، همان جا؛ الإقبال، ج ١، ص ٣٨٥.

[٧]. الإقبال، ج ١، ص ٣٨٥- ٣٨٦، ص ٤٢٢؛ ج ٣، ص ١٩١، ٢٦٣، ٢٦٥، ٢٧٠- ٢٧١، ٢٨٢- ٢٨٤.

[٨]. الإقبال، همان جاها.

[٩]. فرحة الغرى، ص ١٢٦.