تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ١٩٨ - ١١ أمالى الطوسى

زمينه اكثر روايات اين كتاب را تشكيل مى‌دهد.

در سال ٧٥٥ ق، على بن حسن بن احمد بن مظاهر حلّى، شاگرد فخر المحقّقين فرزند علّامه حلى، اين كتاب را تلخيص كرد كه نسخه خطى آن موجود است. ديگرى نيز در سال ١٠٧٤ ق، چنين كرد. الأمالى‌ از مصادر فلاح‌ السائل،[١] محاسبة النفس،[٢] إقبال‌ الأعمال،[٣] مدينة المعاجر توبلى، بحار الأنوار، وسائل الشيعة و مستدرك‌ الوسائل‌ است.

١١. أمالى الطوسى‌

مؤلّف: شيخ طوسى‌

تحقيق: قسم الدراسات الاسلامية، مؤسسة البعثة

ناشر: دار الثقافة، قم، چاپ اوّل، ١٤١٤ ق.

در تحقيق كتاب، از يك نسخه خطّى و دو نسخه چاپى استفاده شده است: نسخه خطّى، با تاريخ تحرير ٥٨٠ ق، به خطّ سديد بن محمّد بن عبد اللَّه بن محمّد بن هلال كاتب است؛ شامل هيجده مجلس آغازين كتاب، و با مشايخ مؤلّف آغاز مى‌شود.

نسخه چاپ شده در ايران و در سال ١٣١٣ ق، كامل است و همه مجالس را شامل مى‌شود. نسخه چاپى نجف اشرف، به سال ١٣٨١ ق، در چاپ‌خانه نعمان چاپ شده است.[٤] از اين كتاب با عنوان‌ المجالس فى الأخبار،[٥] المجالس و الأخبار[٦] و «المجالس، مشهور به الأمالى»[٧] ياد شده است. در سده يازدهم، عدّه‌اى از كتاب‌شناسان، كتابى را با عنوان‌

[١]. فلاح السائل، ص ١٦٧، ٢١٥.

[٢]. محاسبة النفس، ص ١٤- ١٥.

[٣]. الإقبال، ج ١، ص ٢٣.

[٤]. الأمالى، ص ٢٦؛ ر. ك: الذريعة، ج ٢، ص ٣٠٩؛ فهرس التراث، ج ١، ص ٥٢٧.

[٥]. الفهرست، طوسى، ص ٢٤١؛ معالم العلماء، ص ١٥٠.

[٦]. وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٣٨؛ الفوائد الرجالية، ج ٣، ص ٢٣٣.

[٧]. بحار الأنوار، ج ١، ص ٧.