فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤٣١ - ه - اصل شصت و چهارم

است و از زمان همه‌پرسى سال (١٣٦٨) (١٩٨٩ م) پس از هر ده سال، با در نظر گرفتن عوامل انسانى، سياسى، جغرافيايى و نظاير آن، حداكثر بيست نماينده مى‌تواند اضافه شود. زرتشتيان و كليميان هر كدام يك نماينده و مسيحيان آشورى و كلدانى مجموعاً يك نفر نماينده و مسيحيان ارمنى جنوب و شمال هر كدام يك نماينده انتخاب مى‌كنند.» در مجموع، اقليت ايران در مجلس شوراى اسلامى پنج نماينده دارد.

در توضيح اين اصل لازم است به اصل هفتاد و چهارم نيز اشاره كنيم كه مى‌گويد «هر نماينده در برابر تمام ملت مسؤول است و حق دارد در همه مسائل داخلى و خارجى كشور اظهار نظر نمايد» كه با اين وصف نماينده يك جامعه اقليت كه جهت ورود به به مجلس از جامعه خود تنها ٥٠٠٠ رأى دارد، داراى همان اختياراتى است كه يك نماينده با قريب يك ميليون و نيم رأى دارد و هر نماينده اقليت، طبق اصل شصت و هفتم نمايندگان اقليتها سوگند در مجلس را به كتاب آسمانى خود ياد مى‌كند. گذشته از آنچه در اصول قانون اساسى براى اين جوامع آمده است، ديگر قوانين و مقررات كشورى هر كدام به مقتضاى شرايط اين جامعه براى آنان طبق آنچه رضايت وميل باطنى آنان است و با مشاركت و مشاورت فعال خودشان يا نمايندگان آنان، اقدام به تدوين و تصويب قوانينى مى‌كند كه تأمين‌كننده خواست آنها باشد.