فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤١٧ - ج - نگاهى به حقوق اقليتها در بعد بينالمللى

ج - نگاهى به حقوق اقليتها در بعد بين‌المللى

حقيقتى كه امروز قابل كتمان نيست نقض حقوق اقليتها در سطح بين‌المللى است.

شيوه‌هاى پنهانى اين نوع نقض حقوق اقليتها را مى‌توان در موارد زير مورد مطالعه قرار داد.

١. اصرار مجامع بين‌المللى بويژه ارگانهاى وابسته به حقوق بشر بر يكسان‌سازى قوانين مخالف با خواسته‌هاى غرب در برخى از كشورها و از آن جمله كشورهاى اسلامى كه بر اساس خواسته اكثريت ملتها تدوين شده، از آن نوع تحميلهاى غيرمنطقى است كه مصداق بارز نقض حقوق اقليتها در سطح بين‌الملل محسوب مى‌شود.

اصطلاح اصلاحات كه غرب همواره از اين واژه براى تحميل خواسته‌هاى خود بر كشورهاى ضعيف كه مى‌خواهند مستقل باشند و بر اساس باورهاى خود زندگى كنند و شرط قرار دادن آن در همكاريها، كمكها و همسويى‌هاى بين‌المللى چيزى جز نقض حقوق اقليتها نيست.

چگونه است كه نفت مسلمانان و ذخاير مادى آنان كه توسط غرب غارت مى‌شود خوب و مطلوب است اما باورها و سنن آنان ناپسند و غيرقابل تحمل است و شرط همكارى غرب با دولتها در جهان اسلام، اصلاح اين باورها و سنن دينى است.

معرفى اسلام به عنوان عامل خشونت و تروريزم در شرايط كنونى جهان خود يكى از مظاهر نقض حقوق اقليتها در سطح گسترده بين‌المللى است. راه‌اندازى جنگ تمدنها و تبليغات گسترده در معرفى عربها به لحاظ نژادى و مسلمانان به لحاظ دينى به عنوان عوامل بالقوه تروريسم همه و همه از ضمير ناخودآگاه و وجدان غرب انحصار طلب حكايت دارد كه به شيوه‌هاى مختلف حقوق رقباى بالقوه خود را در سطح بين‌المللى نقض مى‌كند.

٢. حضور نمايندگان اقليتها در مجامع بين‌المللى مى‌تواند يك اماره بر رعايت حقوق بشر در مورد اقليتها باشد. آيا اين اصل در خصوص اديان رعايت مى‌شود؟ گفته مى‌شود كه نمايندگان حاضر در مجامع بين‌المللى هركدام پيرو دينى هستند و حضور آنها به معنى حضور نمايندگان دينى كافى است. در حالى كه اكثريت شركت‌كنندگان در مجامع بين‌المللى با دين سر و كارى نداشته و احياناً فاقد شرايط لازم براى نمايندگى از سوى