فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣١٢ - ابن تيميه در برابر نظامهاى معاصر

آخرين لحظه از حمايت سلطان مصر و شام دست نشست.

غازان خان كه به فرمان پدرش ارغون شاه، تربيت بودايى يافته بود سرانجام در سال (٦٩٤ هجرى) به دست شيخ صدرالدين ابراهيم حموى در فيروزكوه به دين اسلام گرويد و به ترويج اين دين همت گماشت به طورى كه سپاه اويرات كه تحت فرماندهى بايدر بودند به خاطر عدم تشرف به دين اسلام ناگزير به قلمرو دولت سلطان مملوك پناهنده شدند.

با پيروزى غازان خان، دين بودا به كلى ريشه‌كن شد و معابر بودايى غارت و ويران گرديد و بسيارى از آنها به مسجد تبديل شد. روحانيون بودايى ناگزير يا به اسلام گرويدند و يا ايران را ترك گفتند.

به روايت رشيدالدين كه در آثارش گرايش ضد شيعه دارد ايلخان مغول مكرراً به مساجد رفت و آمد داشت و در جلسات قرائت قرآن شركت مى‌نمود و به زيارت عتبات عاليات مى‌رفت و از آنجا كه سلطان مملوك، دشمنان وى را پناه داده بود همواره در صدد پيروزى بر وى بسر مى‌برد.

به فرمان ايلخان مغول در روستاها مساجد بنا گرديد و براى تأمين هزينه‌هاى آنها موقوفات زيادى ترتيب داده شد و در شهرها مدارس علوم دينى برپا گرديد و كتابخانه‌ها و مراكز عام المنفعه احداث شد و بنا به نوشته مقريزى مورخ شهير، دين اسلام در عصر غازان خان در شئون دولت آن اندازه رسوخ نمود كه مراسم انتصاب نائب دمشق در سال (٦٩٩) در مسجد برگزار شد. [١]

ابن تيميه در همين سالها در جنگ بر عليه ايلخان مسلمان شركت مى‌كرده و او را كافر، فاسق، صليبى و دشمن اسلام و مفسد فى الارض مى‌نامد و حاكم مصر و شام را كه دشمنان بودايى ايلخان مسلمان را پناه داده، مفترض الطاعه و جهاد با سپاه وى را جهاد مى‌شمارد. [٢]

ايلخان مغول به هنگام حمله به دمشق بر مذهب حنفى بود و به روايتى انگيزه وى در اين تهاجم نظامى نجات مردم شام و مصر از حكومت سلطان حاكمى بود كه از اسلام

[١] . رك: برتولد اشپولر، تاريخ مغول در ايران، ص ١٩٣، شركت انتشارات علمى، ١٣٦٥.

[٢] . رك: ابوزهره، ابن تيميه حياته و عصره، ص ٣٦-٤٩.