فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٣١ - مبحث دوم نگاهى به علل و عوامل خارجى مسأله
امروز جهان غرب عليرغم ظاهر انسان دوستانه و مسالمت جويانه و ديالگهاى منطقى و ژست متمدنانهاى كه دارد از اينكه جهان اسلام به اسلام پايبند و وفادار است، خمشگين و حداقل ناراضى است و هدف جنگ سردى كه بر عليه اسلام سامان دادهاند، تضعيف ايمان ملتهاى مسلمان و بىتفاوت كردن آنها نسبت به اصول، ارزشها و مبانى اعتقادى آنهاست. عناوينى چون بنيادگرايى و حقوق بشر در واقع جاده صافكن مقاصد نهايى غرب مىباشد.
روانشناسى دشمن و جامعهشناسى خصم بويژه اگر دشمن براى مقاصد خصمانه خود در انديشهاى سامانيافته و براى عمليات اجرايى آن سازمان از پيش طراحى شده در نظر گرفته باشد نكته سياسى بسيار مهمى است كه قرآن نسبت به درك آن به مسلمانان هشدار داده است.
قرآن آرزو و قصد نهايى دشمن را چنين به تصوير مىكشد: (وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ اَلْكِت [١] [٦] [٤] ٨;ابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمٰانِكُمْ كُفّٰاراً)١ (تا شما را دشمن به دست كشيدن از ايمانتان وادار نكند شما را به حال خود رها نخواهد كرد.)
(دشمن همواره بر آن است كه سياست همگون سازى را درباره شما اجرا نمايد و براى پيشبرد اهدافش شما را چون خود سازد.) [٢]
(دشمن بنابر خصلت خصومتى كه دارد همواره در كمين است و منتظر فرصت براى غافلگيرى و به غفلت كشاندن شما) [٣] و (در اين رابطه او همواره گمراهى شما را مىطلبد)٤ (از اين رو نبايد به دشمن اعتماد نمود و از آنان فرد يا گروهى مشاور و سردار و آشنا به اسرار و رموز پنهانى برگزيد) [٥] (بدگويى دشمن از شما، خود طرفندى براى اثرگذارى روى شما و برگرداندنتان از راه اسلامتان است.)٦ (هدف از تهمتها و نسبتهاى ناروايشان آن است كه شما را نسبت به دينتان بدگمان سازند و شما را به سازش بكشانند
[١] . سوره بقره، آيه ١٠٩.
[٢] . (وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمٰا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوٰاءً) سوره نساء، آيه ٨٩.
[٣] . (وَدَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ) سوره نساء، آيه ١٠٢.
[٤] . (وَدَّتْ طٰائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ اَلْكِتٰابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ) سوره آل عمران، آيه ٦٩.
[٥] . (لاٰ تَتَّخِذُوا بِطٰانَةً مِنْ دُونِكُمْ...) سوره آل عمران، آيه ١١٨.
[٦] . (وَ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَ وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ) سوره ممتحنه، آيه ٢.