منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٥٦ - مقدمه در فضيلت نماز شب

ثلاث هنّ فخر المؤمن و زينته في الدّنيا و الآخرة: الصّلاة في آخر اللّيل، و يأسه ممّا في ايدى النّاس، و ولاية الامام من آل محمّد ٦.

يعنى: «سه چيز است كه آن فخر مؤمن و زينت اوست هم در دنيا و هم در آخرت: نماز كردن در آخر شب، و نااميد بودن از آنچه در دست مردم است، و تولّى نمودن به امام معصوم از آل محمّد ٦».

و همچنين روايت كرده است در كتاب مذكور به سند حسن هم از آن حضرت ٧ در تفسير قول خداى تبارك و تعالى: كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ‌[١] كه آن حضرت فرموده‌اند: يعنى قليلى از شبها بوده است كه فوت مى‌شده است نماز شب متّقين كه نمى‌توانستند در آن شبها قيام به آن نمود.

مترجم گويد: «ببايد دانست كه مصنّف- طاب ثراه- در حاشيه ذكر كرده است كه آيه وافى هدايه مذكوره در سوره مباركه ذاريات چنين است كه: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ* آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ* كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ* وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ‌.

معنى آيه- و اللَّه أعلم- آنكه: «بدرستى كه پرهيزكاران از شرك و معصيت در آن روز در بوستانها باشند و چشمه‌هاى روان جارى باشد در آن، پذيرندگان و فراگيرندگان آن چيز را كه به فضل خود عطا كرده است بديشان پروردگار ايشان، بدرستى كه ايشان بوده‌اند پيش از دخول بهشت نيكوكاران، كه در شب اندك خواب كردندى، و بودند كه به سحرها طلب آمرزش مى‌كردند» كه گويا همه شب تا سحر ارتكاب جرايم نموده‌اند، يعنى به طاعت و بيدارى شب مغرور نبوده‌اند.

[١] سوره ذاريات: ٥١- آيه ١٧.