منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٤٦ - دعاى وقت خواب
الّذى ملك فقدر، و الحمد للَّه الّذى يحيى الموتى و يميت الاحياء، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ*.»
[سپاس خدايى را كه برتر است پس قاهر است، و سپاس خدايى را كه باطن است پس آگاه است، و سپاس خدايى را كه حكومت دارد پس قادر است، و سپاس خدايى را كه مردگان را زنده سازد و زندگان را بميراند، و او بر هر چيز تواناست].
خرج من الذّنوب كيوم ولدته امّه.
خلاصه كلام بلاغت فرجام امام ٧ آنكه: «هر كس اين دعا را كه مذكور شد در وقتى كه به جامه خواب در مىآيد سه مرتبه بخواند بيرون آيد از گناهان مانند روزى كه از مادر متولّد شده باشد».
مترجم گويد:
«خرج من الذّنوب»
، ذنوب- به ضمّ ذال نقطه دار- جمع ذنب است- به فتح ذال و سكون نون- به معنى گناه، و فعل آن أذنب مىآيد. قال في «الصّحاح»: الذّنب الجرم، و قد اذنب الرّجل. و بيرون آمدن از گناه از قبيل استعاره است چه تشبيه شده است مفارقت او از گناهان و خلاصى از تبعات آن به بيرون آمدن شخص از خانه يا امثال آن، كلام از قبيل استعاره مصرحه تبعيّه است.
و مىتواند بود كه تشبيه شده باشد گناهان به جامه و پيراهن و امثال آن، كنايه از آنكه چنانچه آنها بدن را فرا مىگيرند گناهان نيز احاطه به اين كس مىكنند، چنانچه كلام مجيد به آن ناطق است كه: أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ.[١] و كلام استعاره بالكناية باشد، و ذكر خروج تخييل آن- و اللَّه أعلم».
و روايت كرده است در كتاب مذكور از حضرت رسالت ٦ كه آن حضرت فرمودهاند:
من قرأ هذه الآية عند منامه:
«قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً.»
[٢]
[١] سوره بقره: ٢- آيه ٨١.
[٢] سوره كهف: ١٨- آيه ١١٠.