منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٢١ - دعاى شروع به غذا خوردن

و ديگر از جمله سنّتيهاى چيز خوردن، دست شستن است، پس بايد كه هر دو دست را با هم بشوئى پيش از طعام و بعد از طعام. و مكروه است شستن يك دست تنها. و روايت كرده است رئيس المحدثين در كتاب «من لا يحضره الفقيه» از حضرت رسالت ٦ كه آن حضرت به زبان معجز بيان فرموده‌اند:

من غسل يده قبل الطّعام و بعده عاش في سعة، و عوفى من بلوى في جسده.

يعنى: «هر كس كه قبل از طعام و بعد از طعام دست خود را بشويد زندگانى او هميشه به وسعت، و تن او هميشه به عافيت باشد».

و نيز از حضرت امير المؤمنين- صلوات اللَّه و سلامه عليه- روايت شده كه فرمودند:

انّه يزيد في العمر، و يجلو [في‌] البصر.

يعنى: «دست شستن بواسطه طعام خوردن زياده مى‌كند عمر را، و جلا مى‌دهد چشم را».

و سزاوار آن است كه در وقت دست شستن پيش از طعام ابتدا به شستن دست [خود] كنى اگر صاحب طعام باشى، آنگاه كسى كه در جانب دست راست تو نشسته باشد. و در دست شستن بعد از طعام ابتدا به كسى كنى كه در جانب دست چپ تو نشسته باشد آنگاه آخر همه تو دست‌شوئى.

و در روايتى آمده كه ابتدا در دست شستن بعد از طعام به كسى كنند كه در جانب راست در خانه نشسته، خواه آزاد باشد و خواه بنده.

و بايد كه بعد از دست شستن پيش از طعام دست خود را به منديل پاك نكنى بلكه همچنان با رطوبت دست شروع در خوردن نمائى، و در دست شستن بعد از طعام بايد كه دست خود را پاك كنى بعد از آنكه دست تر به چشمهاى خود ماليده باشى، چه در روايت آمده است كه: «هر كس بعد از طعام دست بشويد و دست خود را به همان رطوبت بر چشم مالد، و در وقت دست بر چشم ماليدن اين دعا بخواند: