منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٩٠ - آداب سجود
خود هر كدام از ارغام و سجود بر انف را سنّت عليحده شمرده است، چنانچه در كتاب نيز مذكور است. و بر تقديرى كه ارغام وضع انف بر تراب باشد خواه به اعتماد و خواه بىاعتماد، آيا در ضمن وضع انف بر مطلق ما يصحّ السّجود عليه و اگر چه خاك نباشد سنّت ارغام بعمل مىآيد يا نه شيخ زين الدّين- عليه الرّحمة- حكم بر آن كردهاند و وضع بر تراب را بهتر دانسته، و درين حكم نظر است چرا كه هيچ كس درين خلاف نكرده است كه ارغام، وضع انف بر خاك است، و قياس جميع ما يصحّ السّجود عليه بر خاك، قياس مع الفارق است، و قياس مع الفارق از معرض اعتبار ساقط- و اللَّه أعلم».
و بعد از آنكه مساجد هشتگانه بر وجه اعتماد و استقرار بر زمين نهاده شد بايد خواند دعائى را كه روايت كرده است ثقة الاسلام در كتاب «كافى» بسند صحيح از حضرت بحق ناطق امام جعفر صادق ٧.:
اللّهمّ لك سجدت، و بك آمنت، و لك اسلمت، و عليك توكّلت، و انت ربّى، سجد وجهى للّذي خلقه، و شقّ سمعه و بصره. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ*، تبارك اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ.
[خداوندا براى تو سجده نمودم، و به تو ايمان آوردم، و تسليم تو شدم، و بر تو توكل نمودم، و تو پروردگار منى، رويم براى آن كسى سجده نمود كه آن را آفريده، و چشم و گوش آن را ظاهر ساخته است. سپاس از آن خداست كه پروردگار عالميان است، و مقدس است خداوند كه بهترين آفرينندگان است].
پس از آن بگوى:
سبحان ربّى الاعلى و بحمده.
[منزه مىدانم پروردگارم را كه بلند پايه است منزه داشتنى شايسته در حالى كه در اين تنزيه از حمد او كمك مىجويم].