منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٨٠ - علل تشريع تكبيرات هفتگانه

[تعيين تكبيرة الاحرام از ميان تكبيرات هفتگانه‌]

و ببايد دانست كه اتّفاق نموده‌اند علماء ما- قدّس اللَّه أرواحهم- بر جواز مقارنت نيّت نماز به هر كدام ازين تكبيرات هفتگانه، يعنى نيّت را به هر كدام ازين تكبيرات كه خواهند مقارن دارند جايز است. پس تو مخيّرى در آنكه هر كدام ازين تكبيرات را كه خواهى تكبير احرام گردانى، و هر تكبيرى را كه مقارن نيّت بدارى آن را تكبير احرام گردان. و شيخ الطّائفة شيخ ابو جعفر طوسى- نوّر اللَّه مرقده القدّوسى- ترجيح داده است گردانيدن تكبير آخر را تكبير احرام. و آنچه ظاهر مى‌شود از صحيحه زراره در افتتاح نمودن حضرت رسالت پناهى ٦ نماز را به تكبير احرام، و متابعت نمودن حضرت امام حسين ٧ آن حضرت را در گفتن آن اينست كه آن حضرت ٦ تكبير اول را تكبير احرام گردانيده باشند، چنانچه ذكر كرده‌ايم آن را در مقاله «اثنا عشريّه»، و بسط داده‌ايم كلام را در اين مرام در كتاب «حبل المتين» فارجع اليه ان كنت من الطّالبين، و اللَّه الموفّق و المعين.

[علل تشريع تكبيرات هفتگانه‌]

مترجم گويد: ببايد دانست كه استحباب تكبيرات سبعه افتتاحيّه از صحيحه عبد اللَّه بن سنان كه از حضرت امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧ روايت نموده و صحيحه زرارة بن اعين كه از حضرت امام الباطن و الظّاهر امام محمّد باقر ٧ روايت كرده، و روايت فضل بن شاذان كه از ثامن ائمّه هدى حضرت امام رضا- عليه التّحيّة و الثّناء- نقل نموده است ثابت است و شبهه‌اى در آن نيست، نهايتش نقله آثار، علّت استحباب آن را مختلف نقل كرده‌اند.

خبر عبد اللَّه بن سنان و زرارة بن اعين ناطقند به اينكه علّت استحباب تكبيرات سبعه آنست كه: حضرت پيغمبر ٦ در صدد نماز بودند و حضرت امام حسين‌