منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٦٣ - اذان و فصول آن

الصّلاة فيه نباشد زيرا كه بندهاى آن معاونت در ستر عورت مى‌كند. و چون محل بحث است لهذا مشروط به طهارت است- و اللَّه أعلم».

[اذان و فصول آن‌]

[١] پس از آن متوجّه قبله اذان بگوى بدرستى كه اذان نماز صبح از واجبات است تا آنكه سيّد مرتضى علم الهدى- رضى اللَّه عنه- حكم به وجوب آن كرده است بر مردان نه بر زنان، و ابن ابى عقيل نيز درين مسأله با سيّد موافقت نموده و زياده مبالغه بر آن كرده گفته است كه: ترك آن از روى عمد مبطل نماز است.

و صورت آن اينست: اللَّه اكبر چهار مرتبه، و هر يك از شهادتين‌[٢] و حىّ على الصّلاة، و حىّ على الفلاح، و حىّ على خير العمل، و اللَّه اكبر، و لا اله الّا اللَّه دو مرتبه.

و بايد كه در حالت اذان گفتن ايستاده و رو به قبله باشى، و به آواز بلند از روى تأنّى بگوئى، و هر دو انگشت شهادت را در هر دو گوش خود كنى و در آخر هر فصلى از فصول هيجده‌گانه وقوف كنى، يعنى سكوت قليلى نمائى، و به جانب چپ و راست ملتفت نشوى، و در اثناى آن سخن نكنى، و چون نام مبارك حضرت رسالت پناهى ٦ مذكور شود بر آن حضرت صلوات فرستى، چه روايت كرده است رئيس- المحدّثين در كتاب «من لا يحضره الفقيه» بسند صحيح از حضرت امام الباطن و الظّاهر امام محمّد باقر ٧ كه آن حضرت فرموده‌اند:

صلّ على النّبىّ ٦ كلّما ذكرته او ذكره ذاكر عندك في اذان و غيره.

يعنى: «صلوات فرست بر حضرت پيغمبر ٦ هر گاه كه نام نامى آن حضرت را خود برى يا از كسى بشنوى، در هر حالتى كه باشى خواه در اذان باشى و خواه در

[١] بهنگام آمادگى براى نماز پيش از گفتن اذان دعائى وارد است كه مرحوم شيخ طوسى در« تهذيب» از امام صادق( ع) آورده است، و مرحوم مصنف- قدّس سرّه- ذكر نفرموده، و آن دعا در حاشيه نسخه عربى كتاب مذكور است.

[٢] يعنى اشهد ان لا اله الا اللَّه، و اشهد ان محمّدا رسول اللَّه٦.