منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٦١ - استحباب نماز در نعل عربى

و آل محمّد درود فرست، و درهاى رحمت و توبه خود را به روى من بگشا، و درهاى معصيت خود را به روى من ببند، و مرا از زوار خود و آبادكنندگان مساجد خود، و از جمله كسانى كه در شبانه روز با تو راز مى‌گويند، و از جمله كسانى كه در نماز خود فروتن و خاشع‌اند قرار ده، و شيطان رانده شده و تمامى سپاه ابليس را از من دور گردان‌].

[استحباب نماز در نعل عربى‌]

پس چون خواهى كه نعلين از پا بر آرى اول نعل پاى چپ را بر آر پيشتر از پاى راست به عكس پوشيدن، چه سنّت است كه در وقت پوشيدن ابتدا به پاى راست واقع شود. پس اگر نعل عربى در پا داشته باشى و خواهى كه با آن نمازگزارى جايز است كه آن را از پا بدر نكنى به شرط آنكه پاك باشد، چه نماز گزاردن در نعل عربى سنّت است، و روايت كرده است شيخ الطّائفة و امام الشّيعة در كتاب «تهذيب» بسند صحيح از معاوية بن عمّار- كه بعضى ثقه‌اش دانسته‌اند و بعضى ممدوح- كه گفت: مكرّر ديدم حضرت امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧ را كه با نعلين نماز مى‌گزاردند، و نديدم هرگز كه در وقت نماز كردن نعلين خود را از پاى بر آورده باشند».

و نيز روايت كرده است عبد الرّحمن بن ابى عبد اللَّه از امام بحق ناطق ابى عبد اللَّه جعفر بن محمّد الصّادق- عليه التّحيّة و السّلام- كه آن حضرت به او خطاب نموده و فرمودند:

اذا صلّيت فصلّ في نعليك اذا كانت طاهرة، فانّه يقال من السّنّة.

يعنى «هر گاه كه تو نماز گزارى پس بايد كه با نعلين خود نماز گزارى گاهى كه پاك باشد، تا آنكه گفته شود در ميان مردمان كه اين فعل از افعال سنّتى نماز است».

و قول امام ٧ به راوى مذكور كه‌

اذا صلّيت فصلّ في نعليك‌

- الى آخر الحديث، ظاهر آنست كه آن حضرت اراده كرده باشند به اين كلام اين معنى را كه هر گاه تو كه از وجوه مردمى و همه كس اذعان خوبى تو كرده‌اند در نعلين خود نماز گزارى هر آينه‌