منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٥٩ - آداب به مسجد رفتن و فصول اذان و اقامه

وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ، وَ اغْفِرْ لِأَبِي‌.

(اقتباس از آيات ٧٧ الى ٨٦ سوره شعراء) [بنام آن خدائى كه مرا آفريد پس همو هدايتم مى‌كند، و همان كسى كه به من طعام مى‌دهد و سيرابم مى‌سازد، و چون بيمار شوم همو شفايم مى‌دهد، و همان كسى كه مرا مى‌ميراند سپس زنده‌ام مى‌كند، و همان كسى كه طمع دارم در روز قيامت گناهم ببخشايد. پروردگارا به من حكمى ببخش‌[١]، و مرا به شايستگان ملحق ساز. و برايم ذكر خيرى در ميان آيندگان قرار ده، و مرا از وارثان بهشت پر نعمت بگردان، و پدرم را بيامرز].

بتحقيق كه روايت كرده است جمال السّالكين احمد بن فهد الحلّى- طاب مثواه- در كتاب «عدّة الدّاعى» از حضرت رسالت پناهى ٦ كه آن سرور به لفظ درربار گوهرنثار فرموده‌اند: «هر كس كه وضو كند و پس از آن متوجّه مسجد شود و در حين برآمدن از خانه بگويد: بسم اللَّه‌ الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ‌، هدايت كند او را حضرت عزّت- عمّت عطيّاته- به صوب صواب و ايمان.

و هر گاه بگويد: وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ‌، بخوراند و بياشاماند خداى تبارك و تعالى او را از اطعمه و اشربه بهشت عنبر سرشت.

و هر گاه بگويد: وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ‌، بگرداند آن را حق سبحانه و تعالى كفّاره گناهان او.

و هر گاه بگويد: وَ الَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ‌، ممتاز و فايز گرداند خداى تعالى او را به حيات ارباب سعادت و ممات اصحاب شهادت، يعنى تا در حيّز حيات بوده باشد در سلك سعادتمندان باشد، و چون حيات عاريتى را وداع نمايد در سلك و درجه شهداى عاليمقدار در آيد.

و هر گاه بگويد: وَ الَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ‌، بيامرزد حضرت عزّت- جلّ و علا- جميع گناهان او را و اگر چه گناهان او در بسيارى زياده از كف دريا باشد.

[١] مراد از حكم در ص ٦٨ خواهد آمد.