منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤١٥ - فصل ششم در دعاى امام سجاد(ع) كه بعد از نافله شب مىخواندهاند

درجاتى از آن كه ويژه خود ساخته‌اى دست نيابد، همه توصيف‌ها در باره‌ات بيراهه است، و رشته تمامى تعاريف پيش از رسيدن به ساحت مقدست پاره گشته، و انديشه‌هاى باريك در برابر كبرياى تو حيران و سرگردان مانده است‌].

كذلك انت اللَّه الأوّل في اوّليّتك، و على ذلك انت دائم لا تزول، و انا العبد الضّعيف عملا، الجسيم املا، خرجت من يدى اسباب الوصلات الّا ما وصله رحمتك، و تقطّعت عنّى عصم الآمال الّا ما أنا معتصم به من عفوك، قلّ عندى ما اعتدّ به من طاعتك، و كثر علىّ ما ابوء به من معصيتك، و لن يضيق عليك عفو عن عبدك و ان اساء، فاعف عنّى.

[تو اين گونه خدايى، كه در اوليت خود اولى، و بر اين صفت، دائمى و زوال نپذيرى، و من بنده‌اى هستم كه از لحاظ عمل ناتوان و از نظر آرزو تنومندم، تمام اسبابها كه مرا به مرادم رساند از دستم برون شده جز يك سبب كه آن رحمت توست، و دستاويز آرزوها همگى از من بريده گشته جز آن دستاويزى كه از آمرزشت بدست دارم، از طاعتى كه قابل اعتناء باشد جز اندكى ندارم، و مقدار معصيتى كه موجب بازگشت من مى‌شود بر من بسيار است، و چشم پوشى از بنده‌ات هر چند بد كرده است بر تو تنگ نگيرد، پس از من در گذر].

اللّهمّ و قد اشرف على خفايا الاعمال علمك، و انكشف كلّ مستور دون خبرك، و لا تنطوى عنك دقايق الامور، و لا تعزب عنك غيّبات السّرائر، و قد استحوذ علىّ عدوّك الّذى استنظرك لغوايتى فانظرته، و استمهلك الى يوم الدّين لاضلالى فامهلته فاوقعنى، و قد هربت اليك من صغائر ذنوب موبقة، و كبائر اعمال مردية، حتّى اذا قارفت معصيتك، و استوجبت بسوء سعيى سخطك، فتل عنّى عذار غدره، و تلقّانى بكلمة كفره، و تولّى البراءة منّى، و ادبر مولّيا عنّى، فاصحرنى لغضبك فريدا، و اخرجنى الى فناء نقمتك طريدا، لا