منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤١٤ - فصل ششم در دعاى امام سجاد(ع) كه بعد از نافله شب مىخواندهاند

فصل [ششم‌] [در دعاى امام سجاد (ع) كه بعد از نافله شب مى‌خوانده‌اند]

سزاوار و شايسته آنست كه بعد از فارغ شدن تو از سيزده ركعت نماز شب، تبرّك جوئى به خواندن دعائى كه سيّد السّاجدين امام زين العابدين- عليه الصّلاة و السّلام- به خواندن آن تبرّك مى‌جسته‌اند، و آن دعا از جمله ادعيه «صحيفه كامله سجّاديّه» است و آن اينست:

اللّهمّ يا ذا الملك المتأبّد بالخلود، و السّلطان الممتنع بغير جنود و لا اعوان، و العزّ الباقى على مرّ الدّهور و خوالى الاعوام، و مواضى الازمان و الايّام، عزّ سلطانك عزّا لا حدّ له باوّليّة، و لا منتهى له بآخريّة، و استعلى ملكك علوّا سقطت الاشياء دون بلوغ امده، و لا يبلغ ادنى ما استأثرت به من ذلك اقصى نعت النّاعتين. ضلّت فيك الصّفات، و تفسّخت دونك النّعوت، و حارت في كبريائك لطائف الاوهام.

[خداوندا اى صاحب پادشاهى جاويد، و سلطنتى كه بدون سپاه و ياور مقاومى در برابر خود ندارد، و عزتى كه در گذشت روزگار و گذر سالها و زمانها و روزها زوال نپذيرد، سلطنت تو عزيز و چيره است عزتى كه آغاز و پايانى ندارد، و ملك و حكومتت آنقدر بلند پايه است كه اشياء پيش از رسيدن به نهايتش ساقط شوند، و دورترين افقهاى وصف‌كنندگان به كوتاهترين‌