منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٧٤ - دعا در دل شب
درونيم را مىدانى، و از آنچه در دل دارم و از آنچه كه صلاح كار دنيا و آخرتم بدان بسته است آگاهى].
اللّهمّ انّ ذكر الموت و اهوال المطّلع و الوقوف بين يديك نغّصنى مطعمي و مشربى، و اغصّنى بريقى، و اقلقنى عن وسادتى، و منعنى رقادى.
كيف ينام من يخاف ملك الموت في طوارق اللّيل و طوارق النّهار؟ بل كيف ينام العاقل و ملك الموت لا ينام لا باللّيل و لا بالنّهار، و يطلب روحه بالبيات و في آناء السّاعات؟!
[خداوندا ياد مرگ و ترس از حوادث پس از آن و ايستادن در پيشگاهت طعام و شراب را ناگوارم ساخته، و آب دهانم را گلو گيرم نموده، و از بسترم بركنده، و از خوابم باز داشته. چگونه بخوابد آن كس كه از ورود فرشته مرگ در پيشامدهاى شبانه روز مىهراسد، بلكه چگونه عاقل به خواب رود با آنكه فرشته مرگ در شب و روز خواب ندارد و روح او را در شبانگاه و در همه لحظات دنبال مىكند].
و حضرت امام ٧ بعد از خواندن اين دعا سجده مىكردهاند و رخساره مبارك خود را بر خاك گذاشته مىگفتهاند:
اسألك الرّوح و الرّاحة عند الموت، و العفو عنى حين القاك.
[رحمت و راحتى به وقت مرگ و آمرزشم را به وقت ديدارت از تو خواستارم] و حضرت امام ٧ قبل از گزاردن نماز شب دو ركعت نماز مىگزاردهاند، و در ركعت اول آن بعد از حمد قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مىخواندهاند، و در ركعت دوم قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ، و بعد از آن دستهاى مبارك را به جهت تكبير گفتن بر مىداشته دعا مىخواندهاند.
[دعا در دل شب]
پس هر گاه كه توفيق گزاردن اين دو ركعت را يابى و آن را بجاى آرى بهتر و خوشتر آنست كه تبرّك جوئى به خواندن اين دعائى كه روايت كرده است رئيس