منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣١١ - توضيح تفسير مفردات دعاهاى مذكور

صحيحه وارد شده است كه اول وقت عشا برطرف شدن شفق است چنان كه عن قريب ان شاء اللَّه تعالى مذكور خواهد شد.

و از اين مقدمات مستفاد گرديد كه وقت اداء اين دو ركعت غفلت ما بين غروب آفتاب و بر طرف شدن شفق است، پس هر گاه كه آن وقت بگذرد يعنى دو ركعت مذكور تا وقت بر طرف شدن شفق بعمل نيايد قضا مى‌شود.

و از جمله چيزهائى كه بعمل آوردن آن در ساعت غفلت سنّت است دو ركعت نماز است كه در ركعت اول بعد از حمد سيزده بار اذا زلزلت بايد خواند و در ركعت دوم بعد از حمد پانزده بار قل هو اللَّه احد، بتحقيق كه روايت كرده است شيخ الطّائفة از امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧ كه آن حضرت فرمودند كه:

حضرت رسالت ٦ فرموده‌اند كه:

من فعل ذلك في كلّ ليلة زاحمنى في الجنّة و لم يحص ثوابه الّا اللَّه تعالى.

يعنى: «هر كس كه اين دو ركعت نماز را در هر شب بعمل آورد با من در بهشت عنبر سرشت مرحمت نمايد[١] و پهلوى من نشيند، و حصر ثواب آن را بجز حضرت عزّت كسى ديگر نتواند».

توضيح: [تفسير مفردات دعاهاى مذكور]

مترجم گويد: «در اول دعاى ما بين اذان و اقامت مغرب واقعست:

«و اصوات دعاتك»

به تاء دو نقطه فوقانيّه جمع داع است، مراد اينجا اصوات دعا خوانندگان و مباشران عمل دعااند- و اللَّه أعلم».

«يحظى عندك»

به حاء بى‌نقطه و ظاء نقطه دار بر وزن يعطى، يعنى موجب حظّ شود در نزد تو.

«يزلف»

بر وزن يكرم به معنى يقرّب است، يعنى نزديك مى‌گرداند به سوى تو.

«و المنهل المشهود»

منهل- به فتح ميم و سكون نون و فتح ها- موضع نهل است به فتحين، و آن اول آشاميدن آب باشد. و مراد به منهل در اينجا حوض كوثر

[١] مزاحمت در اينجا كنايه از شدت قرب و نزديكى است.