منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٨٧ - توضيح تفسير مفردات دعاهاى مذكور

زيرين و سين بى‌نقطه- مفاعله است از يسر و فراخى، و مراد اينجا مسامحه نمودن است در حساب.

«و لا تحمّلنى ما لا طاقة لى به»

يعنى: بار مكن مرا چيزى كه من قدرت بر آن نداشته باشم از عقوبات آتش كه ما فوق طاقت بشر است. و اگر طلب عدم تكليف بما لا يطاق اراده شود پس مراد به آن اينست كه: آنچه در آن شدّت و صعوبت زايده بوده باشد. يا آنكه از قبيل بسط كلام است با محبوب، پس ضرر نمى‌كند واقع بودن مضمون آن طلب آن را از ملك منّان همچنان كه در آيه كريمه‌ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا[١] واقع است، چه گاه هست كه از انسان طلب امرى كه حاصل است او را واقع مى‌شود و مقصود بسط كلام و پهن ساختن سخن است با محبوب، و خود را در معرض احتياج و افتقار او در آوردن چنانچه از آيه مذكوره ظاهر است.

«و المهاد الموضوع»

مهاد- به كسر ميم- عبارت از فرش است، و مراد اينجا كره ارض است.

«المبعوث بمحكم الآيات»

مراد به آيات محكم آنست كه خالى از اجمال باشد، و متشابه در مقابل محكم است.

«غضّا جديدا»

غضّ- به غين نقطه دار و ضاد نقطه‌دار مشدّده- به معنى تر و تازه است، و «جديدا» به منزله تفسير آنست.

[١] سوره بقره: ٢. آيه ٢٨٦.