منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٠ - عبادات متعلق به فجر ثانى

و بقدرتك على خلقك، ان تفعل بى كذا و كذا.

[خداوندا به تو پناه مى‌برم از زدوده شدن نعمتت، و از برگشتن عافيت، و از بناگه وارد شدن عقوبتت، و از دريافتن شقاوت و بدبختى، و از شر آنچه كه در شب و روز (به سوى ما) پيشى گرفته است. خداوندا از تو در خواست مى‌كنم به غلبه پادشاهيت، و به شدت نيرويت، و به بزرگى سلطنتت، و به توانائى تو بر آفريدگانت، كه برايم چنين و چنان كنى‌].

و ايضا از جمله چيزهائى كه در سر وقت طلوع فجر ثانى بايد گفت آن چيزى است كه روايت كرده است ثقة الاسلام در كتاب «كافى» بسند صحيح از امام الباطن و الظّاهر امام محمّد باقر ٧ كه آن حضرت فرموده‌اند كه: «روزى رسول خدا ٦ بر مردى گذشتند كه درخت چندى در محوّطه‌اى از مال خود مى‌نشانيد، پس آن حضرت نزد آن مرد توقّف نموده به لفظ درربار گوهر نثار فرمودند:

الا ادلّك على غرس أثبت اصلا و اسرع ايناعا و اطيب ثمرا و ابقى؟

يعنى «مى‌خواهى كه راهنما شوم ترا به درختانى كه اصل آنها ثابت‌تر، و روييدن آنها سريعتر، و ميوه‌هاى آنها خوشبوتر، و بقاى آنها بيشتر باشد از درختانى كه تو الحال مى‌نشانى؟ گفت: بلى اى رسول خداى مى‌خواهم كه دلالت كنى مرا بدان درختان. پس آن حضرت فرمودند: هر گاه كه داخل صباح و مسا شوى بگوى:

سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه أكبر

[پاك و منزه مى‌دانم خدا را، و سپاس از آن خداست، و معبودى جز اللَّه نيست، و خداوند بزرگتر است (از اينكه به وصف در آيد)].

پس هر گاه كه گفته باشى اين تسبيحات عظيم البركات را، بوده باشد مكافات آن مر ترا به هر تسبيحى ازين تسبيحات اربعه ده درخت در بهشت عنبر سرشت از انواع ميوه‌ها».

و اين كنايه است از آنكه گفتن اين تسبيحات در آن نشأه، درختان بهشت خواهند شد، و اين تسبيحات از باقيات صالحات است.