منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ١٩٤ - بحث در توجيه استغفار معصوم

- و اللَّه الهادى».

«بؤت اليك بذنبى»

بؤت- به باء يك نقطه مضمومه و بعد از آن همزه در آخر تاء به دو نقطه زيرين- به معنى «اقررت» يعنى: اقرار كردم و اعتراف نمودم به تو به گناه خود.

«و بوائق الدّهر» مراد از بوائق، مصايب دهر و نكبات زمان است.

«و بعملى فلا تبسلنى»

به باء يك نقطه و سين بى‌نقطه، به معنى تأديه به هلاكت است، يعنى: مؤدّى مساز مرا به هلاكت به سبب شومى اعمال قبيحه و افعال ناشايسته من.

و به اين معنى است قول خداى تعالى در قرآن مجيد جايى كه مى‌فرمايد: أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ‌[١]، يعنى آنكه: هلاك شود نفس به سبب كسب گناه و فسق و كفر و فجور و امثال آن.

«ام الى بعيد فيتجهّمنى»

تجهّم، به معنى درهم كشيدن و ترش كردن روست، يعنى: اگر به كسى ملتجى شوم و پناه به او برم چون مرا ببيند و مواجهت نمايد روى درهم كشد و مراد من برنيارد.

[١] سوره انعام: ٦- آيه ٧٠.