منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ١٣ - مقدمه

پس كسى كه درين وقت به خواب رود از روزى خود خواب كرده است» يعنى باعث حرمان شود از روزى مقدّر. پس بهتر آنست كه مكلّف در اين وقت به خواب نرود تا از رزق مقسوم آن روز محروم نماند.

و در روايت آمده است كه: نماز صبح را هم در سلك اعمال شب مى‌نويسند و هم در اعمال روز، چنانچه ثقة الاسلام محمّد بن يعقوب بن اسحاق الكلينى- قدّس اللَّه روحه- در كتاب «كافى» از امام بحق ناطق جعفر بن محمّد الصادق ٨ روايت نموده كه آن حضرت آيه وافى هدايه‌ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً[١] را چنين تفسير نموده‌اند كه: «نماز فجر مشهود و مشاهد فرشتگان شب و روز است كه هر كدام از اين دو طبقه آن را جداگانه در صحيفه اعمال بنده ثبت مى‌نمايند. پس هر گاه بنده نماز صبح را در حين طلوع فجر ثانى كه عبارت از صبح صادق است بجاى آورد در صحيفه اعمال آن بنده دو مرتبه ثبت مى‌شود».

مترجم گويد كه: «آنچه اين حديث دلالت بر آن دارد كه نماز صبح مشهود ملايك ليلى و نهارى مى‌گردد و در دو صحيفه ثبت مى‌شود در طريق مخالف نيز روايت شده است چنانچه مصنّف- طاب ثراه- در حاشيه اشاره به آن نموده است و گفته كه:

في حديث العامّة أيضا: انّ صلاة الصّبح مشهودة محضورة. قال في «النّهاية»:

أى تحضرها ملائكة اللّيل و النّهار

- انتهى».

و درين مقام اشكالى است، چه جمعى از علماء ما- أنار اللَّه برهانهم- از امام بحق ناطق جعفر بن محمّد الصادق ٨ روايت نموده‌اند كه: شخصى از علماى نصارى از پدر بزرگوار و والد عالى‌مقدار آن حضرت امام الباطن و الظّاهر امام محمّد باقر ٧ سؤال نمود كه كدام ساعت است كه نه از ساعات شب است و نه از ساعات روز؟ پس آن حضرت در مقام جواب سائل در آمده فرمودند كه: «ساعت مسئول عنه ما بين طلوع فجر است تا بر آمدن آفتاب».

[١] سوره اسراء: ١٧- آيه ٧٨.