و كما ينبغى لكرم وجهه و عزّ جلاله، و اللَّه اكبر كلّما كبّر اللَّه شى‌ء، و كما يحبّ اللَّه ان يكبّر، و كما هو أهله، و كما ينبغى لكرم وجهه و عزّ جلاله، سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه اكبر على كلّ نعمة انعم اللَّه بها علىّ، و على كلّ احد من خلقه ممّن كان او يكون الى يوم القيامة.

اللّهمّ انّى اسألك ان تصلّى على محمّد و آل محمّد، و أسألك خير ما ارجو، و خير ما لا ارجو، و اعوذ بك من شرّ ما احذر، و من شرّ ما لا احذر.

«سبحان اللَّه» گويم هر زمان كه چيزى تسبيح خدا گويد، و همان گونه كه خدا دوست دارد تسبيح شود، و همان طور كه او اهل آن است، و آن گونه كه شايسته كرامت وجه و عز جلال اوست. و «الحمد للَّه» گويم هر زمان كه چيزى حمد خدا گويد، و همان گونه كه خدا دوست دارد ستايش شود، و همان طور كه او اهل آن است، و همان گونه كه شايسته كرامت وجه و عز جلال اوست. و «لا اله الا اللَّه» گويم هر زمان كه چيزى «لا اله الا اللَّه» گويد، و همان گونه كه خدا دوست دارد او را به يگانگى ياد كنند، و همان طور كه او اهل آن است، و همان گونه كه شايسته كرامت وجه و عز جلال اوست. و «اللَّه اكبر» گويم هر زمان كه چيزى خدا را به بزرگى ياد كند، و همان گونه كه خدا دوست دارد به بزرگى ياد شود، و همان طور كه او اهل آن است، و همان گونه كه شايسته كرامت وجه و عز جلال اوست.

سبحان اللَّه و الحمد اللَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر

بر هر نعمتى كه خداوند به من و به هر يك از آفريدگانش چه آنهايى كه در گذشته بوده و چه آنانى كه در آينده تا روز قيامت خواهند آمد ارزانى داشته است. خداوندا از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و خير آنچه را كه اميد دارم، و خير آنچه را كه اميد ندارم از تو خواهانم، و از شر آنچه كه از آن بيم دارم، و از شر آنچه كه از آن بيم ندارم، به تو پناه مى‌آورم‌].

بعد از آن بايد خواند دعائى را كه در وقت شام نيز مى‌توان خواند[١] و آن اينست:

[١] با تبديل كردن لفظ« اصبحت» به« امسيت» چنان كه در ص ١٢٣ خواهد آمد.