مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٧٩ - آداب سير و سفر، وداع خانواده، و بازگشت از سفر

آداب سير و سفر، وداع خانواده، و بازگشت از سفر

حسن (١) از رسول خدا ٦ نقل كرده است: «هر كس به خاطر دينش از جايى به جايى بگريزد، هر چند كه يك وجب زمين باشد، بهشت بر او واجب شود، و همراه پدرش ابراهيم و پيامبرش محمد ٦ باشد.» (٢) ابو هريره مى‌گويد: پيامبر خدا ٦ فرمود: «اگر مردم رحمت خدا را نسبت به مسافران مى‌دانستند، هر آينه مردم هر بامداد عازم سفر بودند، براستى خداوند نسبت به مسافر، مهربان است.» (٣) هنگامى كه حضرت يوسف (ع) از چاه بيرون آورده و خريدارى شد، كسى به ايشان گفت: نسبت به اين غريب سفارش خير و نيكى كنيد، يوسف (ع) فرمود: كسى كه با خدا باشد غربت براى او معنى ندارد.

امير المؤمنين (ع) موقع رفتنش به سمت شام عرض كرد: «الهى به تو پناه مى‌برم از رنج سفر و غم بازگشت، و ديدار وضع ناگوار خانواده، مال و فرزند، بار خدايا تو در سفر همراه منى، و در نبودنم سرپرست خانواده‌ام هستى و جز تو كسى نمى‌تواند اين دو سمت را داشته باشد، زيرا كسى كه جايگزين در خانواده باشد ديگر همراه مسافر نيست، و همراه مسافر نمى‌تواند جانشين در خانواده باشد.» (٤) به ابن اعرابى گفتند: چرا سفر را سفر ناميدند؟ جواب داد: «چون در سفر پرده از اخلاق مردم برداشته مى‌شود.»