مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٥٠٥ - متن عربى درجات مردم در درازى و كوتاهى آرزو

پيامبر ٦ فرمود:- بالاتر از آن- بنده خدا هر گاه صبح كردى، به فكر شام نباش و هر گاه شام كردى، به فكر صبح مباش! (٣) اين بود طبقات مردم، و هر كدام نزد خداى متعال مقامى دارند.

دليل كوتاهى آرزو، اقدام كردن بر كار خوب است، و هر كس ادعا كند كه آرزويش كوتاه است، دروغگوست، زيرا اين ادعا در اعمال شخص ظاهر مى‌شود، و تنها علامت توفيق آن است كه مرگ جلوى چشم باشد بدون لحظه‌اى غفلت از آن، و چنان كسى براى مرگى آماده مى‌شود كه در همان لحظه فرا مى‌رسد، پس اگر تا شام زنده بود، خدا را شكر مى‌كند كه او را مهلت داده و خوشنود مى‌شود كه روزش را بيهوده تلف نكرده بلكه بهره‌بردارى كرده و آن را براى خود اندوخته است، و بعد تا بامداد چنان رفتارى را از سر مى‌گيرد، و همين طور وقتى كه صبح كرد. و چنين حالتى براى كسى ميسّر نمى‌شود مگر آن كه دلش را از علايق دنيا و هستى دنيا تهى كند و چنين كسى اگر بميرد خوشبخت و كامياب از دنيا رفته و اگر زنده بماند، بر حسن عمل و لذّت مناجات خود، شادمان است، و مردن براى او سعادت، و زندگى باعث افزايش درجه و كرامت است، پس اى بيچاره! مرگ را بايد به خاطر داشته باشى، زيرا تو در راه سرگرم‌شده‌اى و از خود غافلى! شايد به سر منزل نزديك شده و مسافت را طى كرده باشى، در حالى كه تو بى‌خبرى! و نجات و پيروزى جز در سايه عمل- با استفاده از فرصتى كه به هر كسى داده‌اند- ممكن نيست.

[متن عربى‌] درجات مردم در درازى و كوتاهى آرزو

١- يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ..

- بقره، آيه ٩١.)