مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٥٤٤ - كيفيت پرسش در روز قيامت

كيفيّت پرسش در روز قيامت‌

آنگاه، اى بيچاره! بعد از همه اين حالات در باره پرسشى كه در پيش دارى بينديش كه از كم و زياد، كوچك و بزرگ، مورد پرسش قرار مى‌گيرى، در آن ميان كه تو گرفتار مصيبت قيامت مى‌باشى و عرق مى‌ريزى و دچار مشكلات بزرگى هستى ناگهان فرشتگان تناور و بزرگ با پيكرهاى درشت و خشن از اطراف آسمان فرود آيند كه مأمورند تا موهاى پيشانى گنهكاران را بگيرند و آنان را به پيشگاه خداوند ببرند.

پيامبر خدا ٦ فرمود: خداوند بزرگ فرشته‌اى دارد كه ما بين دو پلك چشمش مسافت صد سال راه است (١)، پس تو چه گمان مى‌برى وقتى كه چنين فرشتگانى را ببينى؟ آنگاه كه براى بردن تو به موضع حساب گسيل شوند، و تو آنها را به هيكلهاى بزرگى مشاهده كنى، در حالى كه به دليل سختى آن روز آنها را نشناسى، و خشم پروردگار نسبت به بندگان را به سبب فرود آمدن آنها احساس كنى! هيچ پيامبر و صديق و صالحى نماند مگر اينكه از خوف به زانو درآيند كه مبادا از جمله مؤاخذه‌شدگان باشند، اين است حال مقرّبان تا چه رسد به تبهكاران عصيانگر! و اينجاست كه فرشتگان صف در صف ايستاده و در اطراف خلايق از هر سو حلقه زنند، و ظاهر همه را ذلّت و خوارى و بيم و ترس- به خاطر سختى آن روز- فرا گرفته است، آنگاه فرشتگان جلو مى‌آيند، و يكى يكى صدا مى‌زنند: اى فلانى فرزند فلان، به محل حساب حاضر شو! آنجاست كه‌