مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٢٥٤ - نكوهش دنيا

شد: يا رسول الله، آيا آنان نمازگزاران هستند؟ فرمود: آرى، نماز مى‌خوانند، روزه مى‌گيرند، و قسمتى از شب را به شب‌زنده‌دارى مى‌گذرانند، امّا وقتى كه چيزى از دنيا بر آنها عرضه شود، به سمت آن مى‌شتابند. (١٤) آن گرامى در ضمن خطبه‌اى مى‌فرمايد: مؤمن بين دو حالت ترسناك است: مدتى كه بر او گذشته است، و نمى‌داند خداوند در باره آن چه كرده، و مدتى كه باقى مانده است و نمى‌داند قضاى الهى در باره آن چيست، بنا بر اين بايد از دنياى خود براى آخرت توشه گيرد، و از زندگانيش براى مرگ، و از جوانيش براى پيرى بهره‌بردارى كند، زيرا دنيا را براى شما و شما را براى آخرت آفريده‌اند سوگند به خدايى كه جان محمد در دست قدرت اوست، دنياى پس از مرگ را بايد دشوار و پر رنج شمرد، و پس از دنيا هيچ خانه‌اى جز بهشت، يا دوزخ وجود ندارد. (١٥) حضرت عيسى (ع) مى‌گويد: دوستى دنيا و آخرت يك جا در دل مؤمن استوار نمى‌شود، همان طورى كه آب و آتش در يك ظرف و يك جا جمع نشوند.

نقل كرده‌اند كه جبرئيل به حضرت نوح (ع) گفت: اى پيامبرى كه از همه پيامبران عمر بيشترى كردى، دنيا را چگونه ديدى؟ فرمود: همچون خانه‌اى كه دو در دارد، از درى وارد و از درى خارج شدم.

به حضرت عيسى (ع) گفتند: خوب بود خانه‌اى براى خود مى‌ساختى؟

فرمود: خانه كهنه‌هاى پيشينيان براى ما كافى است.

پيامبر گرامى اسلام فرمود: از دنيا برحذر باشيد كه آن جادوگرتر از هاروت و ماروت است. (١٦) از انس نقل كرده‌اند كه روزى پيامبر خدا ٦ با اصحاب خود، بيرون رفتند، آن حضرت رو به آنها كرد و فرمود: كدام يك از شما حاضر است كه خداوند كوردلى او را از بين ببرد، و او را بينا و بصير گرداند؟ بدانيد كه هر كس شيفته دنيا باشد، و آرزوى دراز داشته باشد به همان اندازه، او را كوردل مى‌سازد