مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٣٤٥ - مقام دنيوى قابل ستايش

يكى از بزرگان گويد: وقتى به تو بگويند: مرد خوبى هستى، خوشت بيايد تا بگويند: مرد بدى هستى، به خدا سوگند كه تو بد مردى هستى! و آن كه تو را نكوهش مى‌كند از سه حال بيرون نيست: يا راست مى‌گويد، و قصد دوستى و مهربانى دارد و يا قصد اذيّت و آزار تو را دارد، و يا اين كه دروغگو است. پس اگر راست مى‌گويد، سزاوار نيست او را ملامت كنى و بر او خشم گيرى و از اين رو كينه او را به دل گيرى. بلكه سزاوار است، منّتى از او بپذيرى زيرا هر كه عيبهاى تو را به تو هديه دهد تو را بر عيبهايت توجه داده است تا از آنها بپرهيزى (٢). و شايسته است كه خوشحال باشى و اگر بتوانى به نابود ساختن صفت ناپسند از خود بپردازى، زيرا اندوه تو و ناراحتيت از آن جهت و نكوهش كردن از وى، نهايت نادانى تو است، و اگر قصد آزردن و رنجاندن تو را داشت باز هم از سخن او، تو سود برده‌اى، چون تو را به عيبت رهنمون شده اگر نمى‌دانستى و اگر هم غافل بودى باز يادآورى كرده و يا در نظر تو بد جلوه داده است تا علاقه تو را بر زدودن آن عيب از خود برانگيزد، اگر قبلا تو آن عيب را حسن مى‌پنداشتى و تمام اينها از عوامل خوشبختى تو است، كه از آن استفاده كرده‌اى پس مشغول كسب سعادت خود باش كه با شنيدن نكوهش او وسائل آن برايت فراهم شده است. هر گاه بخواهى بر پادشاهى وارد شوى و لباسهايت آلوده به نجاست باشد و تو ندانى در صورتى كه اگر همان طور وارد شوى، بيم آن مى‌رود كه به خاطر آلوده كردن مجلسش، گردنت را بزند، اگر كسى به تو بگويد: اى كسى كه به نجاست آلوده‌اى، خود را پاك كن! پس شايسته است كه خوشحال شوى، چون به خود آمدنت با گفتار او غنيمت است. و همه خويهاى بد در روز قيامت باعث هلاكتند، و انسان وقتى كه از قول دشمنش آنها را بشناسد بايد غنيمت شمارد. و اما قصد دشمن بدخواه، جنايتى از طرف او نسبت به دين خود اوست، اما براى تو نعمتى است كه نبايد از او خشمگين شوى كه تو را آسوده و خود را زيان رسانده است.