مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٤٩ - احاديث و مواعظ متفرقه

از سخنان امير مؤمنان (ع) است: «چه دور است فاصله ميان دو نوع عمل:

عملى كه لذّتش ناپايدار و گذراست اما پيامد و رنج آن باقى، و عملى كه زحمت آن از بين مى‌رود، و مزد و پاداش آن مى‌ماند (١٤٣).» يكى از شعرا مى‌گويد:

هنگامى كه از دنيا بروم، مردم دو دسته مى‌شوند: گروهى شادمان از مرگ من. و گروه ديگر غمگين به خاطر رفتار من در طول زندگى. (١٤٤) شيخ مقرى، محمد بن محمد بن هارون، معروف به ابن كيال، نقل كرد، كه بر ابو المعالى، فضل بن سهل بن بشر اسفراينى اين حديث قرائت مى‌شد، و من حاضر بودم و مى‌شنيدم. از قول خطيب، ابو بكر تبريزى، از حسين بن محمد بن حسين، برادر ابو محمد خلال، به نقل از ابو صادق احمد بن محمد بن عمر رياشى در استرآباد، از قول ابو نعيم بن عبد الملك بن محمّد بن عدى، و او از احمد بن يحيى اودى، از اسماعيل بن ابان، و او از عمرو بن حريث كه مردى مورد اعتماد بود، از انس بن مالك كه پيامبر خدا ٦ فرمود: «از امّتم هفتاد هزار تن بى‌حساب وارد بهشت مى‌شوند» آنگاه نگاهى به سمت على (ع) كرد و فرمود: «آنان پيروان تو و تو امام آنهايى (١٤٥).» محمد بن محمد كيال، مقرى از قول فضل بن سهل (١٤٦) و او از خطيب ابو بكر تبريزى از باب اجازه در نقل حديث نقل كرده است كه محمد بن احمد بن رزقويه از اسماعيل بن على حبطىّ و او نيز از عبد الرحمن بن على بن خشرم، از قول پدرش، از فضل بن موسى و او از عمران بن مسلم، به نقل از عطيّه عوفى از قول ابو سعيد خدرى از پيامبر ٦ در باره آيه مباركه: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً (١٤٧) نقل مى‌كند كه آن حضرت، على، فاطمه، حسن و حسين (ع) را جمع كرد، آنگاه عبايى روى آنان انداخت، و فرمود: «اينان اهل بيت منند، بار خدايا پليدى را از آنان دور كن! و آنان را كاملا پاك و پاكيزه گردان.»