مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٥٣٢ - نفخه صور

نفخه صور

از مطالب گذشته سختى احوال ميّت را از سختى جان كندن، و بعد شدت تاريكى قبر و كرمها و حشراتش و پس از آن سؤال نكير و منكر، وانگهى عذاب، دانستى، مهمتر از همه اينها خطراتى است كه در پيش رو دارد از قبيل دميدن صور، برانگيخته شدن در روز رستاخيز و عرضه شدن بر خداوند پرعظمت و پرسش از كم و زياد، و بپا شدن ميزان، بعلاوه، گذشتن از صراط با آن باريكى و تيزيش! سپس انتظار- در موقع يكسره شدن كار- اين كه بگويند: [از اهل بهشتى يا از اهل جهنم!] اينهاست هول و هراسها و حالات مختلفى كه ناگزير بايد آنها را بشناسى و بدانها به طور قطع و يقين ايمان آورى، و بعد در باره آنها زياد بينديشى، تا انگيزه‌هاى آمادگى براى آنها در دلت پيدا شود.

پيامبر خدا ٦ فرموده است كه خداوند متعال مى‌فرمايد: فرزند آدم به من ناسزا گفت، در صورتى كه روا نبود او به من ناسزا بگويد، و تكذيبم كرد در حالى كه شايسته نبود كه تكذيبم كند! امّا ناسزا گفتنش به من، اين بود كه مى‌گويد: مرا فرزندى است! و امّا تكذيبش آن است كه مى‌گويد: هرگز بمانند آغاز كار مرا باز نمى‌گرداند! (١) از اين روست كه خداوند متعال فرموده است: «آيا اين انسان نمى‌بيند كه ما او را از نطفه‌اى آفريديم، پس ناگهان او دشمنى آشكار شده است (٢)» و باز فرموده است: «آيا آدمى گمان مى‌برد كه بدون حساب و مهمل واگذاشته خواهد