مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١١٧ - ظلم و ستم

ظلم و ستم‌

ابو هريره مى‌گويد: رسول خدا ٦ فرمود: «خداوند آن بنده‌اى را بيامرزد كه برگردن برادر پيش از او، مظلمه‌اى در جهت ناموسى و يا مالى داشته است، و نزد او بيايد، و او از اين مظالم درگذرد، پيش از آنكه فرا رسد آن روزى كه دينار و درهمى به همراه ندارد.» (١) و از آن بزرگوار است: «هر كس از مال شخص مسلمانى به دست خود چيزى را براى خود بردارد، خداوند بهشت را بر او حرام گرداند.» عرض كردند: يا رسول الله! هر چند كه مقدار ناچيزى باشد؟ فرمود: «هر چند كه شاخه‌اى از چوب اراك باشد.» (٢) از حذيفه نقل كرده‌اند كه پيامبر خدا ٦ فرمود: «خدا بر من وحى كرد اى برادر پيامبران و اى برادر بيم دهندگان، قوم خود را بيم ده از اينكه وارد خانه‌اى از خانه‌هاى من نشوند، در حالى كه نزد بنده‌اى از بندگانم، مظلمه كسى باشد، كه من او را تا وقتى كه در برابر من ايستاده نماز مى‌خواند، لعنت مى‌كنم، تا آن كه آن ناحق را به صاحبش برگرداند، آنگاه من گوش او خواهم شد كه با آن مى‌شنود و چشم او خواهم بود كه با آن مى‌بيند، و از اوليا و برگزيدگان من خواهد شد، و در بهشت همراه پيامبران، راستان و شهيدان خواهد بود.» (٣) ابو هريره در حديث مرفوعى نقل مى‌كند: نبايد نسبت به ستمگرى، در ستمى كه مرتكب مى‌شود، غبطه بخوريد زيرا وى در نزد خدا طلبكارى تند و