مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٥٢ - سرزنش ديگران

بزرگى مى‌رسد!» (٧٢) على (ع) مى‌فرمايد: و اگر دنيا از يك طرف گوارا و شيرين باشد، طرف ديگرش تلخ و باعث بيمارى وباست (٧٣) [كنايه از اينكه مهلك است. م‌] ثابت بن سعيد مى‌گويد: دنيا مانند دم عقرب در پايان خود زهر كشنده دارد.

مأمون مى‌گويد: اگر از دنيا بخواهند كه خود را توصيف كند جز به مانند ابو نؤاس توصيف نخواهد كرد.

هر گاه خردمندى دنيا را بيازمايد، برايش روشن خواهد شد، كه دنيا دشمنى در لباس دوست است.

حضرت عيسى (ع) فرمود: كيست آنكه روى موج دريا منزل بنا كند، آنجا همين دنياست، پس در آن نبايد آرام بگيريد و مطمئن باشيد. محمد بن يحيى الواسطى مى‌گويد: خدا را آن طورى كه بايد بشناسد، نشناخته است آن كه اطاعت شيطان را بر اطاعت خدا مقدم مى‌دارد، و آخرت را چنان كه بايد بشناسد، نشناخته است، آن كسى كه دنيا را بر آخرت مقدم مى‌دارد.

بشير بن حارث مى‌گويد: آخرت را سرمايه خود قرار بده، هر چه از دنيا نصيبت شد آن را سود حساب كن! محمد بن بشير مى‌گويد: هر خودخواه و گردنفرازى را مى‌بينم كه براى خود چنين آرزومند است، سال تندرستى كه گذشت برمى‌گردد! (٧٤) از نشانه‌هاى رستاخيز، زيادى باران، و كمى گياه، و زيادى قراء و كمى فقهاء و زيادى فرمانروايان و كمبود افراد امين و درستكار است.

ابو هريره: قيامت قيام نمى‌كند مگر اينكه از رود فرات كوهى از طلا درآيد، و مردم به خاطر دست‌يازيدن بدان يك ديگر را مى‌كشند، به حدّى كه از هر صد نفر نود و نه تن كشته شوند و هر يك از آنها بگويد: شايد آن كه نجات يابد من باشم!