مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٣٤٠ - نكوهش شهرت و فضيلت گمنامى

نكوهش شهرت و فضيلت گمنامى‌

رسول خدا ٦ فرمود: بسا آدم ژوليده غبار آلوده ملبّس به جامه كهنه كه كسى به او اعتنا ندارد، اگر به خدا سوگند ياد كند، من راستگوئى او را تصديق مى‌كنم (١)! و آن بزرگوار فرمود: آيا مايليد كه اهل بهشت را به شما معرفى كنم؟ هر ناتوان، با عفّت نفس كه اگر به خدا سوگند خورد، من او را تأييد مى‌كنم. و هر متكبّر، خودخواه و پرخورى اهل دوزخ است (٢).

و آن گرامى فرمود: هر ژوليده غبارآلود با جامه كهنه كه مورد توجه كسى نيست، اهل بهشت است، آن كسانى كه اگر از فرمانروايان اجازه ملاقات بخواهند، اجازه ندهند، و اگر از زنان خواستگارى كنند، با آنان ازدواج نكنند، و اگر سخن بگويند كسى گوش ندهد، آنان نيازمندند، امّا نياز خود را در دل خود پنهان دارند، و آنهايند كه روز قيامت اگر نور آنها را ميان همه مردم تقسيم كنند، همه را فرا گيرد (٣).

و نيز فرمود: بعضى از امّت من كسانى هستند كه اگر به يكى از شما مراجعه كند، و از او نيازى بخواهد، به او ندهد، و اگر درهمى بخواهد باز هم ندهد، و اگر فلسى درخواست كند باز هم ندهد! در صورتى كه اگر از خداوند متعال بهشت را درخواست كند به او بدهد، و اگر دنيا را از خداوند بخواهد به او ندهد، و ندادن دنيا به خاطر پستى دنيا در نزد خداست (٤).