مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١١٨ - ظلم و ستم

سريع دارد، آنگاه اين آيه مباركه را قرائت فرمود: «كلّما خبت زدناهم سعيرا.» (٤) امير المؤمنين (ع) در حديث مرفوعى فرمود: «خداوند متعال مى‌فرمايد:

خشم شديد من بر كسى است كه نسبت به آن كه جز من يار و ياورى ندارد، ستم كند.» (٥) هر كس نعمت ديگران را سلب كند، خداوند نعمت او را سلب كند. (٦) يكى از بزرگان شنيد مردى نسبت به كسى كه بر او ستم كرده است، نفرين مى‌كرد، گفت: هر ستمگرى نسبت به ستمى كه كرده است، اثر و رابطه سريعترى از نفرين تو دارد، مگر اينكه وسيله عملى آن را جبران كند و شايسته داند، كه ستم نكند.

پيامبر ٦ فرمود: «اگر كوهى نسبت به كوهى ستم كند هر آينه آن كه ستمكار است از هم مى‌پاشد.» (٧) ابو مسلم در عرفات همواره مى‌گفت: بار خدايا من از آنچه گمان نمى‌برم تو به من ببخشى، توبه مى‌كنم، به او گفتند: آيا بخشش گناهان را براى خدا بزرگ و مشكل مى‌شمارى؟ جواب داد: من لباس ستمى را بافتم كه تا دولت بنى عباس ادامه دارد هرگز كهنه نمى‌شود، بهنگام شدت ظلم چقدر فرياد است كه مرا لعن و نفرين مى‌كند، حال چگونه آمرزيده مى‌شود آن كه تمام مردم دشمن اويند، و يك بار نيز به او گفتند: تو دست به كارى زدى كه از بهشت تو را جدا نمى‌سازد، گفت: ترسم از آتش سزاوارتر است تا طمع به بهشت، زيرا هر چند كه از من كار نيك اندكى سرزده اما از طرفى مرتكب كار بدى شدم، با نتايج بد زياد [روى كار آوردن بنى عباس، و تضييع حقوق اهل البيت (ع)]، پس اگر من به اندك كارهاى نيكم دل خوش باشم، وا ويلا از گناهانم! از پيامبر ٦ در حديث مرفوعى نقل كرده‌اند: «واى بر كسى كه به اهل بيتم ستم روا دارد، عذاب اينان با منافقان در درك اسفل (پايين‌ترين مرتبه جهنّم) از آتش دوزخ است». (٨)